Charakterystyka

Yersinia – jeden z rodzajów Gram ujemnych bakterii należący do rodziny Enterobacteriacea, wywołująca zoonozy.

Do zakażenia dochodzi głównie drogą pokarmową w następstwie spożycia produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego, albo ludzi chorych lub nosicieli.

Narażamy się na wystąpienie takiej sytuacji poprzez jedzenie niedogotowanego lub niedopieczonego mięsa, głównie wieprzowego, niepasteryzowanego mleka, zakażonych produktów roślinnych przechowywanych długo w chłodni (mrożonki) oraz zanieczyszczonej odchodami zwierząt i ludzi wody.

Epidemiologia i zapobieganie

Najważniejsi pod względem epidemiologicznym przedstawiciele to:

• Yersinia pestis - wywołująca dżumę

• Yersinia enterocolitica - wywołująca jersiniozę - powoduje:

zatrucia pokarmowe (enteritis, enterocolitis)
posocznica (u pacjentów z niedoborami odporności)
zapalenie wsierdzia
zapalenie węzłów chłonnych
zakażenie skóry
rumień guzowaty
reaktywne zapalenie stawów
zapalenie tarczycy
zapalenie mięśnia sercowego
kłębuszkowe zapalenie nerek
zespół Reitera

• Yesinia pseudotubeculosis - wywołująca rodencjozę (zapalenie węzłów chłonnych krezki (przypomina zapalenie wyrostka robaczkowego)

Przede wszystkim pamiętajmy o zapobieganiu, czyli przestrzeganiu podstawowych zasad higieny i spożywaniu produktów spożywczych po ich dokładnej obróbce cieplnej i odpowiedniej dezynfekcji wody, jeśli pochodzi, na przykład ze studni.

Pałeczka dżumy (Yersinia pestis) nieprzetrwalnikująca bakteria Gram ujemna o kształcie pałeczki będąca czynnikiem etiologicznym dżumy. Ze względu na kształt została zakwalifikowana do pałeczek, jednak poszczególne bakterie posiadają dużą zmienność wyglądu. Rezerwuarem są zwierzęta (za wyjątkiem wielbłądów) - obecnie głównie susły, świstaki oraz świnki morskie.

Morfologia i fizjologia

W przeciwieństwie do pozostałych bakterii z grupy Yersinia, pałeczka dżumy nie posiada rzęsek oraz - w konsekwencji - zdolności ruchu. Ma otoczkę, którą traci podczas hodowania na podłożach mikrobiologicznych.

Pałeczka dżumy jest wrażliwa na działanie wysokiej temperatury, ale nie ginie przez miesiące w niskich temperaturach. Niszcząco działają zwykłe środki dezynfekcyjne (fenol, lizol).

Hodowla

Pałeczka dżumy nie ma wygórowanych wymagań odżywczych - rośnie na zwykłych podłożach z agarem, może również wzrastać na podłożach z żółcią. Temperatura optymalna do wzrostu wynosi 30°C.

Barwienie bakterii daje charakterystyczny biegunowy wygląd, a sam środek komórki nie ulega zabarwieniu.

Potwierdzenie rozpoznania opiera się m.in. na wykonaniu aglutynacji z surowicą przeciwdżumową.

Właściwości biochemiczne

Analiza wyników badań próbek surowicy uzyskanych od osób chorych podejrzanych o jersiniozę wykazała, że humoralna odpowiedź dla antygenu ECA zależna jest od objawów klinicznych, wieku badanych osób, płci i okresu choroby. Najczęściej, bez względu na dominujące objawy kliniczne, oraz w najwyższych mianach wykrywano przeciwciała klasy IgG.

Pałeczka dżumy posiada wiele cech wspólnych z rodzajem Yersinia - brak rozkładu żelatyny, laktozy przy zachowanej zdolności do rozkładu glukozy i maltozy. Nie wytwarza H₂S. Testem różnicującym może być brak rozkładu mocznika oraz ornityny.

Odmiany Yersinia (pałeckza jersinia)

• ziarniako-przecinkowce Gram-ujemne z charakterystycznym dwubiegunowym wybarwieniem (wygląd "agrafki")

• względnie beztlenowe

• katalazododatnie

• nieruchliwa

• rośnie najlepiej w temperaturze 28°C, kolonie powstają po 2-5 dniach

Pałeczka dżumy - pomimo że istnieje tylko jeden serotyp (biotyp) bakterii, ze względu na obszar występowania i właściwości biochemiczne wyodrębniono trzy typy.

• orientalis - nie metabolizuje glicerolu i melibiozy, brak charakterystycznego obszaru

• antiqua - metabolizuje glicerol ale nie melibiozę; obszar występowania to wschodnia Azja oraz centralna Afryka

• mediaevalis - metabolizuje glicerol oraz melibiozę; występuje głównie na Bliskim Wschodzie

Yersinia enterocolitica - wywołująca jersiniozę. Jersinioza - odzwierzęca choroba zakaźna powodowana przez bakterie Yersinia enterocolitica, do niedawna występowała tylko poza Europą. W Polsce odnotowano pierwsze przypadki w 2004. Wywołuje ostre lub przewlekłe dolegliwości przewodu pokarmowego, najczęściej u dzieci do 5. roku życia. Najczęstsze przypadki zarażenia następują po zjedzeniu surowego lub niedogotowanego mięsa, zwłaszcza wieprzowego, lub spożyciu niepasteryzowanego mleka. Kliniczne objawy choroby są zróżnicowane w zależności od wieku i odporności chorego. Yersinia eterocolitis może dawać powikłania u osób po przetaczaniu krwi.

(The Yersinia genus belongs to the Enterobacteriacea family and comprises strains pathogenic for human, which causes diseases of the gastrointestinal system. The infection can be transitted with blood and blood components causing sepsis. The paper presents Yersinia enterocolitica complications after transfusion of blood and blood components as well as the frequency of occurrence and preventive measures.)

Jersinioza jest odzwierzęcą chorobą zakaźną o dużym znaczeniu epidemiologicznym i zróżnicowaną symptomatologią. Przedstawiono przypadek zakażenia Yersinia enterocolitica u 15-letnij dziewczynki, przebiegające typowo dla wieku młodzieńczego jako zapalenie węzłów chłonnych krezki. Z powodu objawów zespołu rzekomowyrostkowego przeprowadzono laparoskopię, wykluczając ostre zapalenie wyrostka robaczkowego. Rozpoznanie jersiniozy potwierdzono jednoznacznie testem immunoenzymatycznym, uzyskując jednocześnie ujemne wyniki testu aglutynacji oraz posiewów krwi i kału. Obserwowano skuteczność dożylnej antybiotykoterapii skojarzonej (aminoglikozyd i cefalosporyna III generacji) oraz doustnej monoterapii ciprofloksacyną, stosowanej jako kontynuacja leczenia.

(Yersiniosis is an epizootic infectious disease with great epidemiologic importance and differential symptomatology. We report a case of Yersinia enterocolitica infection in a 15-year-old female, taking a course of mesenteric lymphadenitis, which is typical for adolescents. Due to symptoms of pseudoappendicular syndrome, laparoscopy was performed and acute appendicitis was exluded. Diagnosis of yersiniosis was unequivocally confirmed by enzyme-linked immunosorbent assay, simultaneously obtaining negative results of agglutination test and blood and stool cultures. We observed the effectiveness of intravenous associated antimicrobial therapy (aminoglycoside and third generation cephalosporin) and oral ciprofloxacin in monotherapy as a continuation.)

Jersinioza należy do zoonoz podlegających obowiązkowi rejestracji.
Zoonozy - choroby odzwierzęce, antropozoonozy,  - zakaźne lub pasożytnicze choroby zwierząt, bądź przez zwierzęta tylko roznoszone, przenoszące się na człowieka poprzez kontakt bezpośredni lub surowce pochodzenia zwierzęcego, rzadziej drogą powietrzną (np. toksoplazmoza, bruceloza, wścieklizna, ptasia grypa i inne).

Właściwości antygenowe

adhezyny, oporność surowicza, koagulaza, enterotoksyny
Yersinia pestis – dżuma (przenoszona od gryzoni przez pchły)
Yersinia pseudotuberculosis – rodencjoza (odzwierzęca) – zap. węzłów chłonnych, krezki jelitowej, zap. jelit, bakteriemie i posocznice, ropne zap. narz. wew., gorączka szkarlatynopodobna – różne powikłania
Yersinia enterocolitica – jersinioza – postacie jelitowe, pseudowyrostkowe, posocznice, zmiany skórne, ropne zapalenie narządów wewnętrznych.

W grupie 86 chorych na seronegatywne zapalenie stawów wykonano badania przeciwciał dla pałeczek Y.e. i dla antygenu CAE. Badania przeciwciał wykonano metodą hemaglutynacji biernej i metodą ELISA. Stwierdzono statystycznie znamiennie częstsze występowanie p-ciał dla Y.e. w grupie chorych na seronegatywne zapalenie stawów (44,2) w porównaniu z grupą kontrolną dawców krwi (p 0,05). Przeciwciała dla Y.e. występowały statystycznie znamiennie częściej w klasie IgM jak również w klasie IgA immunoglobulin. Stwierdzenie u 16,2 chorych na seronegatywne zapalenie stawów obecności p-ciał dla Y.e. w klasie IgA immunoglobulin potwierdza rozpoznanie relatywnego zapalenia stawów. W badanej grupie chorych stwierdzono występowanie statystycznie znamiennie częstsze przeciwciał dla serotypu 03 i 09, jak również znamiennie cześciej występowały p-ciała dla dwóch serotypów (03+09) u jednego chorego. Przeciwciała dla antygenu CAE występowały w 15,1 chorych na seronegatywne zapalenie stawów i w porównaniu z grupą kontrolną różnice te były statystycznie znamienne (p 0,05). Obecnie p-ciała dla antygenu CAE potwierdzają przebytą infekcję przewodu pokarmowego pałeczkami Gramujemnymi. W wykonanych posiewach kału i moczu nie stwierdzono u żadnego chorego pałeczek Y.e.

(In a group of 86 patients with seronegative polyarthritis antibodies to Y. enterocolitica and to common antigen (of enterobacteriaceae were determined by passive haemagglutination and by ELISA. A statistically significant more frequent presence of antibodies to Y. enterocolitica was noted in the group with seronegative polyarthritis (44,2) than in control blood donors (p 0,05). Y. enterocolitica antibodies were present statistically significantly (more frequent) in the IgM class and also in the IgA class of immunoglobulins. The finding of IgA antibodies to Y. enterocolitica in 16,2 of cases of seronegative polyarthritis confirms the diagnosis of reactive polyarthritis. In the studied group antibodies to 03 and 09 serotypes were statistically significantly more frequent, and a similarly significant more frequent presence of antibodies to both 03 and 09 serotypes in one patient was noted. Antibodies to CAE were present in 15 of cases of seronegative polyarthritis and the difference from the control group was statistically significant (p 0.05). Presence of these antibodies confirmed previous gastrointestinal infection by Gram-negative bacteria. Y. enterocolitica was never found in blood and urine cultures.)

Chorobotwórczość

Bakteria Yersinia pestis może wywołać ostrą, gwałtowną, często śmiertelną chorobę - dżumę. Była odpowiedzialna za kilka tragicznych pandemii.
 

Uczeni amerykańscy odkryli białko, które znacznie spowalnia piorunująco śmiertelne wręcz działanie bakterii o nazwie YERSINIA PESTIS powodujące u człowieka tzw. dżumę płucną. Białko to, odpowiednio szybko podane, może dać czas lekarzom na właściwą kurację , zastosowanie odpowiednich antybiotyków i uratowanie tym samym chorego. Szybkość właściwej interwencji lekarskiej ma w przypadku tej bakterii pierwszorzędne znaczenie, gdyż zabija ona swe ofiary w ciągu najwyżej czterech dni

 

Patogeneza

Szczepy toksynotwórcze produkują w jelitach duże ilości toksyn, prowadząc do enterotoksemii. Są także szczepy o właściwościach inwazyjno – toksynotwórczych, mogące wywołać zarówno tzw. gastroenteritis jak i enterotoksemię. W organizmie zwierząt chorych mogą znajdować się także różne serotypy zarazka. Najistotniejsze w wywołaniu zachorowań są: enterotoksyna, endotoksyna i neurotoksyna. Proszę sobie wyobrazić, co za spustoszenie mogliby zasiać bioterroryści wpuszczając tę właśnie bakterię do środowiska ludzkiego. Stąd też badania profesora Williama Goldmana specjalisty od mikrobiologii molekularnej z Uniwersytetu st Louis w Missouri mają takie znaczenie. U chorego symptomy szalenie podobne są do najzwyklejszej grypy, ale w momencie, gdy odkryje się, że przyczyną choroby jest zakażenie organizmu bakterią YERSINIA PESTIS, to może już być za późno.

Ostatnio epidemia tej dżumy wystąpiła w Kongo w roku 2005. Stąd też niebezpieczeństwo, że bioterroryści mogą znajdować się w posiadaniu drobnych kolonii tych bakterii i hodować je po prostu w jakimś miejscu na globie ziemskim. Naukowcy wszczepili zarazki YERSINIA PESTIS myszom doświadczalnym i obserwując dokładnie ich zachowanie oraz przebieg choroby zauważyli, że bakteria ta w pierwszym rzędzie paraliżowała białko, którego jedną z głównych cech jest rozpuszczanie skrzepów we krwi, w celu szybszego dostania się do śledziony. Autorzy badań mają nadzieję, że laboratoria farmaceutyczne będą teraz mogły w sposób bardziej ukierunkowany prowadzić badania w celu neutralizacji tej proteiny. „A to z kolei da nam więcej czasu na zastosowanie u chorego potrzebnych antybiotyków, mających bakterię zniszczyć „ mówi profesor Goldman. To właśnie YERSINIA PESTIS była przyczyną plagi dżumy, która zdziesiątkowała Europę w Średniowieczu. Historycy szacują, że w wyniku wybuchu epidemii umarła wówszas 1/3 ludności starego kontynentu.

Wrota i droga zakażenia

Do zakażenia dochodzi głównie drogą pokarmową w następstwie spożycia produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego, albo ludzi chorych lub nosicieli. Rodzice, którzy bezpośrednio zetknęli się z surowym mięsem lub podrobami wieprzowymi, mogą bezpośrednio doprowadzić do infekcji tymi bakteriami u na przykład niemowlęcia. Zakażenie może także być skutkiem kontaktu ze zwierzętami (także domowymi).

W dużych skupiskach dzieci, takich, jak żłobki i przedszkola, kiedy nie mają one jeszcze w tym wieku utrwalonych pewnych nawyków higienicznych (jak mycie rąk), dochodzi do przeniesienia bakterii Yersinia (pałeczka jersinia) bezpośrednio z osoby na osobę.

Wyróżnia się trzy zasadnicze postacie dżumy:

• dymieniczą,

• posocznicową (septyczną),

• płucną: pierwotną i wtórną.

Najczęściej występuje, zarówno wśród zwierząt jak i ludzi, dymienicza forma dżumy. Do zakażenia dochodzi zwykle w wyniku pokąsania przez pchły (głównie pchły szczurze, Xenopsylla cheopis) uprzednio zainfekowane w wyniku pokąsania szczurów, wiewiórek, piesków preriowych lub innych małych ssaków.

W następstwie infekcji bakterie migrują wraz z krwią i chłonką do węzłów chłonnych, co po około pięciu dniach objawia się regionalnym powiększeniem tych narządów (tzw. dymienicą). Postać dymienicza dżumy wywołana może być także spożyciem skażonego pokarmu lub wody (rzadkie u ludzi).

Postać septyczna jest zazwyczaj powikłaniem dżumy dymieniczej. U części chorych rozwija się, z pominięciem postaci dymieniczej, od razu pierwotna sepsa.

Płucna postać dżumy występuje zazwyczaj jako wtórna komplikacja pozostałych postaci. Do rzadkości należy wariant pierwotny związany z infekcją drogą kropelkową. Na tej drodze do zakażenia dochodzi jedynie w pomieszczeniach małych i źle wentylowanych. Nieznane nauce są przypadki zakażeń dżumą płucną poprzez system wentylacyjny.

Wrażliwość na  antybiotyki

Pałeczka dżumy jest wrażliwa na następujące grupy antybiotyków:

• streptomycyna

• tetracykliny

• sulfonamidy

• kotrimoksazol

• penicyliny o rozszerzonym spektrum (ale nie aminopenicyliny!!!)

• cefalosporyny III i IV generacji

• karbapenemy: imipenem, meropenem

• aminoglikozydy (gentamycyna)

• fluorochinolony (niby najskuteczniejsze).

Leczenie antybiotykami jest wskazane tylko w przypadku chorych z posocznicą, zakażeniami ogniskowymi lub w stanach obniżonej odporności. W pozostałych postaciach skuteczność takiego postępowania nie została potwierdzona, aczkolwiek może skrócić czas wydalania bakterii z kałem.

Leczenie naturalne i profilaktyka

Kluczowym zagadnieniem i zagadnieniem pomijanym nawet przez naukowców najbardziej zorientowanych w tematyce żywieniowej jest to, że przy pomocy większości antyoksydantów pochłaniających wolne rodników, elektrony wchłaniane w zwykłych a nawet dużych dawkach są minimalne, a większość elektronów jest dostarczana przez proces metaboliczny u pacjenta. Te procesy są niestety lawinowe pod względem szybkości.
Ilekroć pojawiają się objawy stanu zapalnego, tempo w jakim organizm może dostarczyć korzystne elektrony zostaje przekroczone. Witamina C jest jedynym czynnikiem zwalczającym wolne rodniki, który możemy przyswoić w dużych ilościach. Jest niezbędna do dostarczenia tej liczby elektronów, która zneutralizuje te ogromne ilości wolnych rodników, jakie są wytwarzane w większości chorób. Jednakże w przypadku Eboli, Marburga, gorączki zachodniego Nilu, ptasiej grypy, dżumy, jersiniozy, rodentrozy, chlamydiozy i wielu innych ciężkich zakażeń organizmu w tym sepsa (posocznica), te ilości wolnych rodników, jakie są wytwarzane w tych procesach chorobowych, są za duże nawet dla dużych doustnych dawek witaminy C (kwasu askorbinowego)! 

Mówiąc wprost, wszystkie te informacje muszą być chowane w tajemnicy przed opinią publiczną, ponieważ mogłoby się stać oczywistym dla każdej myślącej osoby, że skoro witamina C może leczyć Ebole, Marburg, gorączkę zachodniego Nilu i ptasią grypę, to co  w przypadku innych chorób zakaźnych i stanów zapalnych?

Jest to powodem, dla którego wyleczenie polio przez dr med. Frederik Klennera opublikowane w 1949 roku było trzymane w tajemnicy. Więcej>>

Stosujemy:

1/  naturalną witaminę C z owoców dzikiej róży C 1000 >>

2/ naturalną wysokowchłanialną witaminę z olejku kiełków pszenicy w postaci zestawu tokoferoli -  Mega Vitamin E>>

3/ ochron przed toksynami dla naszych śluzówek prawitamina A -  Beta Caroten 2500>>

4/ Szczególną uwagę na zestaw silnych antyoksydantów o wysokim wskaźniku ORAC - w tym ksantony, zawarty w składnikach ZenThonic ( tłumaczenie dosłowen: Tonic ZEN) >>

4/ Jako naturalna antytoksyna podaje się chlorofil w postaci produktu Liquid Chlorophyll lub Ocean21. 

Więcej na temat chlorofilu -
 http://www.algi.pl/chlorofil.html

Z uwagi na fakt, iż OCEAN21 ma więcej korzystnych składników w walce z toksynami bakterii infekcyjnych oraz wywołanymi przez nie stanami zapalnymi, warto szczególna uwagę jednak zwrócić na jego skłaniki >>

Z uwago na fakt, iż bakteria Yersinia pestis w pierwszym rzędzie paraliżuje specjalne białko, którego jedną z głównych cech jest rozpuszczanie skrzepów we krwi powodując zwiększenie krzepliwości krwi, ważnymi naturalnymi składnikami rozrzedzającymi krew a zarazem silnie pomocnymi w walce z infekcją jako zastępstwo antybiotyków lub współdziałanie z nimi są:

- olejek czosnku chińskiego  Garlic Caps >>

- doskonałym środkiem przeciwreumatycznym, przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwbólowym, skuteczny w przypadku nieżytu żołądka i jelit oraz zapaleniu pęcherza moczowego oraz w celu rozrzedzania krwi i zapobieganiu chorobom serca jest White Willow>>.

Jak sobie poradzić podczas ostrej biegunki stosując naturalne metody wspomagające?

Podawaj natychmiast duże ilości zasiedlającej jelito mikroflory najlepiej w postaci produktów o dużej ilości flory acidophilus np. AC Zymes >>>  oraz wspomagającego leczenie biegunek, tonizującego bakteryjne toksyny ziołowego preparatu tzw. "Zielony uzdrowiciel " - Green Care>>>

==================

Po 3-4 tygodniach wstępnej kuracji naturalnej w.w suplementami, wprowadź i przez co najmniej 2 miesiące stosuj  ParaProteX  wymiennie co 2 miesiące z Pure Yucca  - na zmianę w celu wybijania bakterii chorobotwórczych i innych pasożytów w organizmie.

==================

Dla niemowląt i kobiet w ciąży podajemy zamiast OCEAN21 podawać Polinesian NONI w odpowiedniej mniejszej dawce, a zamiast ParaProteX kobiety w ciąży  i niemowląt do 1 roku życia, powinny zastosować OXYMAX
Szczegóły - http://www.noni.com.pl/oczyszczanie.html

W celu wspomagania odkwaszania organizmu z toksycznych związków pomocny jest zestaw minerałów wraz z wapniem i magnezem oraz antyoksydantami takimi jak np. in. cynk i selen. - POWER MINS (stosuje się 1 tabl. na 10kg masy ciała dziennie). Więcej na temat Acidozy - zakwaszenia toskynami>>


Do walki z bakteriami oraz do wzmacniania organizmu i działania przeciwzapalnego z powodu zatoksycznienia bakteryjnego, a także szczególnie do walki z e.coli i zapalenie układu moczonego, zastosuj też ZENTHONIC z owocu "bogów" mangostan>>>

============================================

W ciągu tych kilku miesięcy kuracji leczniczej a dalej profilaktycznej, stosuj odpowiednie żywienie, wymagane w chorobach i  po  infekcji i przywracaj pilnie przyjazną mikroflorę, odtruwające wątrobę , nerki, jelito i układ limfatyczny oraz przywracające homeostazę w całym organizmie.
Zobacz tutaj >>>

Podczas kuracji warto wypłukiwać toksyny z organizmu aby nie dopuścić toksemii, która może wywołać posocznicę. Podajemy wymiennie jeden produkt z pośród: OCEAN21 , Liquid Chlorophęyll lub liofilizowany owoc noni - bogactwo leczniczych enzymów. Produkty te wskazane są również podczas poważnego zatrucia organizmu toksynami  bakteryjnymi powodując wstrząs endotoksyczny (sepsa) - roślinne preparaty stosuje się jako silna antytoksyna. Więcej tutaj>>>.

Bibliografia

1) G. Virella – Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wydanie I polskie pod redakcją Piotra B. Heczko. Wyd. Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2000.

2/ A.Deryło - "Parazytologia i akaroentomologia medyczna" -  Warszawa 2002

3/ R. Kadłubowski „Zarys Parazytologii Lekarskiej”

4)Władysław T. Dobrzański – Zarys Mikrobiologii dla farmaceutów. PZWL, Warszawa 1980.

5) B. Mach, K. Ulewicz – Zarys Kliniki Chorób Zakaźnych i Tropikalnych. Tom I. Wyd. AM im. Mikołaja Kopernika w Krakowie, Kraków 1986.

6) G. L. Bongiovanni – Kompendium gastroenterologii klinicznej. PZWL, Warszawa Warszawa1988.

7) W. Brühl, R. Brzozowski – Vademecum lekarza ogólnego. PZWL, 1983

8) Dr Alina Sobieraj-Basiewicz - Bakterie Yersinia - artykuł z dziecko.onet.pl

9/ Gabriel Virella, Mikrobiologia i choroby zakaźne wyd. I (wg III amerykańskiego), Wrocław 2000, Urban & Partner ISBN 83-85842-59-4

10/ Med. Dośw. 2007: 59 (2) s.93-102, il., tab., bibliogr. 21 poz., sum. -"Humoralna odpowiedź na wybrane antygeny pałeczek Yersinia enterocolitica i Yersinia pseudotuberculosis w przebiegu jersiniozy u ludzi." (Humoral response to selected antigens of Yersinia enterocolitica and Yersinia pseudotuberculosis in the course of Yersiniosis in humans) - Rastawicki Waldemar

11/ Eureka -"O Yersinia Pestis" - Piotr Rosochowicz - tekst z 26/01/2007

---

* Większość Enterobacteioceae stanowią wszechobecne, niechorobotwórcze bakterie, które występują w dużych ilościach w jelicie gubym człowieka, ale mogą znajdować się na skórze i w ustnej części gardła oraz w wodzie. Większość to drobnoustroje oportunistyczne, zakażające chorych lub osoby osłabione - związane z zakażeniami przyrannymi, zakażeniami układu moczowego, posocznicą, wtórnymi zapaleniami płuc, a także zakażeniami szpitalnymi.

---

Grillowanie grozi zdrowiu

PAP	14.06.2008

Jedzenie niedopieczonego mięsa z grilla może spowodować groźną chorobę - alarmują mikrobiolodzy. Coraz więcej zdarza się zakażeń "importowanymi" zza oceanu bakteriami Yersinia. W tym roku wykryto ich już ponad kilkadziesiąt.

Kierownik Pracowni Diagnostyki Bakteryjnych Zakażeń Przewodu Pokarmowego Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego-Państwowego Zakładu Higieny dr n.med Jolanta Szych powiedziała, że od kilku lat w Polsce występują szczególnie groźne bakterie z gatunku Yersinia enterocolitica, tzw. typ serologiczny O:8. Wcześniej ten typ bakterii występował jedynie w Ameryce Północnej i Południowej. W Europie występowały bakterie Yersinia, ale innych, mniej groźnych typów.

W 2004 po raz pierwszy wykryto dwa przypadki zakażenia bakteriami Yersinia enterocolitica, typ O:8 w Polsce. W 2005 r. także dwie osoby zachorowały, w kolejnych latach było coraz więcej zachorowań. "Na podstawie badań wykonanych w NIZP-PZH można stwierdzić, że w tym roku na pewno mamy ich już kilkadziesiąt" - dodała dr Szych - Puls Biznesu.

Bakteriami najczęściej można zakazić się jedząc surowe lub niedogotowane mięso wieprzowe. Dlatego, jak podkreśliła mikrobiolog, urządzając letnie gillowanie trzeba pamiętać, aby mięso piec długo, tak, aby nie było krwiste. Karkówka może być pełna pałeczek Yersinia nawet jeśli wcześniej była przechowywana w lodówce. Bakterie mnożą się w żywności nawet w temperaturze czterech stopni Celsjusza.

Objawy zakażenia czasem przypominają zwykłe zatrucie pokarmowe. Pojawia się biegunka, gorączka i bóle brzucha. Często bóle brzucha tak bardzo przypominają objawy zapalenia wyrostka robaczkowego, że lekarze decydują się operować chorego. Najgroźniejsza jest jednak następująca u niektórych osób reakcja układu odpornościowego, występująca, kiedy organizm upora się już z bakteriami.

"To tzw. autoimmunoagresja. Organizm człowieka rozpoznaje własne tkanki jako obce. W ogóle pałeczki Yersinia są znane z tego, że u niektórych osób wywołują pozakaźne następstwa. To są ciężkie, uciążliwe choroby" - wyjaśniła dr Szych.

Jak dodała, następstwem zakażenia może być reaktywne zapalenie stawów, czasem połączone z innymi objawami w tzw. zespole Reitera. Wtedy chory cierpi jednocześnie na zapalenie stawów, spojówek oraz cewki moczowej. Może się pojawić też rumień guzowaty - reakcja skóry, przypominająca guzkowate, bolesne owrzodzenie, któremu często towarzyszą bóle stawów. Objawy mogą trwać kilka miesięcy a nawet lat. Dlatego po wystąpieniu objawów zatrucia pokarmowego należy koniecznie skonsultować się z lekarzem i wykonać badania mikrobiologiczne.

Bakterie Yersinia enterocolitica to nie jedyne zagrożenie, które czyha na osoby jedzące mięso surowe lub niewystarczająco ugotowane czy upieczone. Bakterie lub pasożyty mogą być nie tylko w wieprzowinie, ale też w mięsie wołowym oraz w drobiu. A przygotowując surowe mięso nietrudno przenieść zarazki na inną żywność, np. pieczywo, wędliny czy warzywa.

"Surowe mięso w kuchni powinno być zawsze traktowane jak czynnik zakaźny. Nie można kroić mięsa na jednej desce lub tym samym nożem razem z warzywami spożywanymi na surowo. Trzeba też pamiętać o umyciu rąk po dotykaniu mięsa. Nawet uchwyt kranu, pod którym mięso było płukane, należy umyć mydłem lub płynem do zmywania naczyń aby nie przenieść zarazków na inne potrawy lub sprzęty kuchenne" - ostrzegała dr Szych.

Wszystkie zasady higieny trzeba też stosować przy przygotowywaniu innych posiłków. Na warzywach również mogą znajdować się groźne bakterie lub pasożyty, bo uprawy niekiedy podlewane są nieprawidłowo przygotowanym naturalnym nawozem ze zwierzęcych odchodów. Dlatego surowe warzywa i owoce przed zjedzeniem trzeba bardzo dokładnie umyć

---