Dziś nikt już nie wątpi w słuszność tezy Australijczyków, choć trzeba przyznać, że czynniki takie, jak nieprawidłowa dieta czy nerwy zwykle wpływają na zaostrzenie obajwów choroby, z których najczęstsze to: bóle brzucha, nudności, wymioty i zgaga. Cierpi na nie co dziesiąty z nas, a kontakt z feralnym mikrobem miało, według szacunkowych danych, aż 80% populacji powyżej 20. roku życia. Choroba ta może wystąpić w każdym wieku, nawet u małych dzieci, z prostej przyczyny - po prostu łatwo się nią zarazić, gdyż bakterie chorobotwórcze obecne są w ślinie.

Schorzenie polega na powstawaniu wrzodów trawiennych, niewielkich kraterowatych zagłębień w błonie śluzowej żołądka oraz, znacznie częściej, dwunastnicy. Sama ich obecność nie jest szczególnie groźna i wiele osób nawet nie zdaje sobie sprawy, że je posiada. Dopiero powikłania mogą mieć poważne konsekwencje dla naszego zdrowia. Najpoważniejszą jest perforacja ścian żołądka, czyli przedziurawienie go poprzez trawiące działanie kwasu solnego na kolejne warstwy osłabionej wrzodem ściany narządu. Wylewająca się do jamy otrzewnej kwaśna zawartość żołądka powoduje jej chemiczne podrażnienie, a w kolejnym etapie ciężkie zakażenie. Może się ono objawiać silnym bólem brzucha, wymiotami, smolistymi stolcami oraz nagłym ogólnym osłabieniem i wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej.

Helicobacter pylori jest Gram – ujemną bakterią. Głownie o kształcie litery S, może także przybierać kształty litery U i C. Poruszanie się bakterii umożliwia 6 biegunowych rzęsek, dla których charakterystyczna jest obecność osłonki obejmującej poszczególne włókna.
Helicobacter pylori jest bakterią wybredną, do wzrostu wymaga bardzo specyficznych warunków zewnętrznych. Czynniki wirulencji tego drobnoustroju, czyli właściwości pozwalające na zajmowanie i kolonizowanie określonych obszarów w organizmie gospodarza są bardzo zróżnicowane.

Ureaza katalizuje reakcję rozkładu mocznika do amoniaku i dwutlenku węgla, w ten sposób drobnoustrój wytwarza wokół siebie "chmurę" jonów amonowych, które zobojętniają kwas solny. Dzięki rzęskom i spiralnemu kształtowi H. pylori wykazuje dużą ruchliwość, pozwala to na dotarcie do warstwy komórek nabłonka znajdujących się pod gęstym śluzem.
Adhezyny, czyli swoiste białka strukturalne pozwalają komórkom bakterii na przyleganie do komórek nabłonka żołądka. Wytwarzanie i uwalnianie cytotoksyn powoduje uszkodzenia sąsiadujących komórek. Białko szoku termicznego wytwarzane jest w odpowiedzi na niekorzystne warunki środowiskowe. Katalaza i dysmutaza nadtlenkowa odgrywają istotną rolę w oporności Helicobacter pylori na mechanizmy obronne gospodarza.

Helicobacter pylori może zasiedlać obszary układu pokarmowego i powodować zapalenia poszczególnych jego odcinków. Głównym miejscem, w którym można stwierdzić obecność tego drobnoustroju jest błona śluzowa żołądka. Dodatkowo stwierdza się jego obecność także w dwunastnicy i przełyku.
Najbardziej prawdopodobną drogą przenoszenia tego mikroorganizmu jest droga oralno - fekalna, co udowodniły badania prowadzone nad wykazaniem obecności H. pylori w kale. Inną drogą przenoszenia może być droga oralno - oralna.
Niektóre źródła donoszą także o możliwości zakażenia Helicobacter pylori poprzez picie zanieczyszczonej tą bakterią wody.
Zakażenie H. pylori powoduje krótkotrwałe objawy ostrego zapalenia żołądka. Najczęściej objawy te nie zostają skojarzone z zakażeniem H. pylori, ponieważ mogą przebiegać jak inne schorzenie żołądkowo – jelitowe. Po pewnym czasie objawy ustępują, chociaż bakteria osiedla się na stałe w błonie śluzowej żołądka. Objawy towarzyszące nowotworowi żołądka są bardzo zróżnicowane.

Wywoływanie procesu nowotworowego (Autor: Adrianna Hypiak )

Zakażenie Helicobacter pylori związane jest z występowaniem różnych następstw i patogennych zmian w obrębie zakażonego narządu.
Zasiedlanie błony śluzowej żołądka przebiega w kilku fazach, wśród których należy wymienić:
- chemotaktyczny ukierunkowany ruch bakterii w kierunku błony śluzowej
- wniknięcie w warstwę śluzu
- adherencję do komórek nabłonka błony śluzowej
- namnażanie bakterii.

Dzięki obecności ureazy bakteria jest w stanie przeżyć w silnie kwaśnym pH żołądka. W procesie przylegania do warstwy nabłonka biorą udział białka adherencji. W bliskim sąsiedztwie z komórkami nabłonka Helicobacter pylori znajduje optymalne warunki do namnażania się, oraz ujawnia zdolność do uszkadzania otaczających tkanek. Głównymi czynnikami warunkującymi uszkadzanie tkanek są uwalniane przez drobnoustrój cytotoksyny oraz enzymy (ureaza). Rozkładanie amoniaku do mocznika i dwutlenku węgla (dzięki aktywności ureazy) prowadzi do powstawania wewnątrzkomórkowych wakuoli w cytoplazmie komórek nabłonkowych. Stopień nasilenia tych zmian zależny jest od stężenia tych substancji w danym regionie.

Uproszczony przebieg i następstwa zakażenia Helicobacter pylori

Zakażeniu H. pylori towarzyszy odczyn zapalny błony śluzowej żołądka. Stwierdza się obecność dużych ilości komórek immunokompetentnych oraz wysokie stężenia przeciwciał klasy IgA i IgG. Nagromadzenie w miejscu zakażenia makrofagów nasila odczyn zapalny i powoduje dalsze pogłębianie uszkodzenia błony śluzowej, spowodowane uwalnianiem przez nie licznych mediatorów zapalenia. Dochodzi do zapalenia błony śluzowej żołądka, wywołanego obecnością Helicobacter pylori.

Kolonizacja błony śluzowej żołądka przez H. pylori doprowadza do powstania przewlekłego zapalenia błony śluzowej. Wiąże się to z występowaniem zmian zwyrodnieniowych w komórkach nabłonka. Zmniejszeniu ulega ilość wydzielanego śluzu, powstają ogniska metaplazji jelitowej.
Istnienie stanu zapalnego błony śluzowej żołądka jest czynnikiem mającym znaczenie w powstawaniu owrzodzeń trawiennych żołądka i dwunastnicy. Typowym obrazem dla zapalenia błony śluzowej żołądka w następstwie zakażenia Helicobacter pylori są także nadżerki. Stopień nasilenia kolonizacji błony śluzowej przez Helicobacter pylori ściśle wiąże się ze stopniem nasilenia zmian zapalnych.
Przewlekłym zakażeniom Helicobacter pylori towarzyszy uruchomienie uogólnionej reakcji układu odpornościowego, oraz pojawienie się w żołądku ognisk tkanki limfoidalnej. Pojawiają się agregaty komórek limfocytarnych i grudki chłonne. Zakażenie  Helicobacter pylori indukuje powstawanie grudek tkanki limfoidalnej w błonie śluzowej żołądka, a co się z tym wiąże powstawanie chłoniaka typu MALT (Mucosa Associated Lymphoid Tissue).

W obszarach powstawania nadżerek i owrzodzeń najczęściej stwierdza się duże nasilenie nacieków zapalnych. Nacieki komórek granulocytarnych zaburzają prawidłową strukturę komórek nabłonkowych, oraz uwalniają wolne rodniki, proteazy i mediatory lipidowe. Wolne rodniki przyczyniają się do wzmożenia tempa mutacji komórek gospodarza. Dodatkowo na komórki nabłonka z zewnątrz toksycznie działają uwalniane przez Helicobacter pylori substancje cytotoksyczne. W efekcie kumulacja tych czynników powoduje nasilenie efektu niszczenia warstwy nabłonkowej. Im bardziej aktywny jest proces zmian zapalnych, tym większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń w procesie regeneracji uszkodzonego nabłonka i pojawienia się metaplazji jelitowej.

Zjawisko metaplazji jelitowej stanowi fazę pośrednią pomiędzy zapaleniem błony śluzowej żołądka, a nowotworem i jest tak zwanym stanem przedrakowym. Podobne zjawisko notuje się podczas wieloletniego refluksu żołądkowo-przełykoweogo przechodzącego w chorobę przełyku Barreta.

Można zatem wnioskować, że wystąpienie zakażenia Helicobacter pylori z następowym pojawieniem się zapalenia błony śluzowej żołądka, dwunastnicy czy przełyku, jest podłożem do zapoczątkowania procesu karcynogenezy.

Promotorami tego procesu są także uwalniane z granulocytów wolne rodniki i cytokiny. Zanim zostanie zapoczątkowany proces nowotworzenia musi upłynąć dużo czasu, w trakcie którego następować będzie dalsze pogłębianie zjawiska metaplazji jelitowej, w żołądku lub przełyku oraz postępowy zanik błony śluzowej.
Zapalenie błony śluzowej żołądka spowodowane zakażeniem  Helicobacter pylorijest podłożem dla licznych patologii. Należą do nich: nadżerki błony śluzowej żołądka, owrzodzenia trawienne zarówno żołądka jak i dwunastnicy. Następstwem zapalenia błony śluzowej żołądka może być także stan przedrakowy. Większa część raków żołądka powstaje na podłożu wcześniejszego zapalenia błony śluzowej żołądka spowodowanego zakażeniem Helicobacter pylori.


Wykrywanie zakażenia Helicobacter pylori

Wskazaniem do wykrywania obecności Helicobacter pylori jest zazwyczaj poszukiwanie przyczyny dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Sposoby wykrywania obecności bakterii sprowadzają się do dwóch typów metod, tak zwanych metod inwazyjnych i nieinwazyjnych.

Metody inwazyjne wymagają pobrania materiału do badania przy pomocy endoskopu. Natomiast w metodach nieinwazyjnych pobieranym materiałem jest krew, ślina, kał lub wydychane powietrze.

Podsumowując warto zaznaczyć, iż konieczne jest uświadomienie ryzyka związanego z możliwością wystąpienia zakażenia mikroorganizmami, gdyż skutki obecności drobnoustrojów w ludzkim organizmie są bardzo niebezpieczne.
Podjęcie właściwego leczenia zakażeń drobnoustrojowych pozwala osiągnąć dobre wyniki eradykacji mikroorganizmu i dobrze rokuje dla pacjenta. Przewlekłe, nie leczone zakażenie może doprowadzić nawet do rozwoju nowotworu, którego leczenie opiera się na bardzo drastycznych metodach i często związany jest ze zwiększonym ryzykiem śmierci chorego.
 

Naturalna pomoc OCEAN21 - mechanizm działania antybakteryjnego

Na początku nasilają się bóle z żołądka. Zastawki żołądka utrzymują treść pokarmową. Zastawka na szczycie żołądka (wpust) stanowi ulubione siedlisko bakterii.

Ostatecznie tkanki zostają tak osłabione, iż zastawka nie może się zamknąć i treść pokarmowa podchodzi do przełyku. To refluks czyli zarzucanie wstecznych treści. Rozwiązaniem jest likwidacja bakterii Salmonelli i Campylobacter. Cześć bakterii pochodzi z uzębienia, a część z wątroby. Pod koniec trawienia żołądek wpuszcza trochę żółci,  ale jeśli ona zawiera pełno aktywnych pasożytów i kolonie bakterii, mogą one próbować zająć również żołądek.

Jeśli brakuje kwasu żołądkowego który je zabije (brakuje u osób z grupą krwi A i AB), albo w żołądku zalęgają toksyny, zagnieżdżenie się "gości" jest pewne. Pasożyty mogą się wryć w ściankę żołądka i uniknąć działania kwasu, co jak się przypuszcza, prowadzi do powstania wrzodu najczęściej u osób z nadkwasotą, z grupą krwi "O" i "B" . Badania przeprowadzone na Uniwersytecie w Tel Avivie potwierdziły, że związki zawarte w żurawinie mają właściwości powstrzymywania osadzania się wielu bakterii w tym bakterii Helicobacter Pylori na śluzie żołądka.  Badania nad bakterią Helicobacter Pylori potwierdziły, że związki zawarte w żurawinie - taniny i polimery epikatechinowe  - mają właściwości powstrzymywania osadzania się bakterii Helicobacter Pylori na śluzie żołądka. W obecności polimeru, bakterie nie mogły związać się z błoną komórkową. Stosowany profilaktycznie OCEAN21 dzięki swoim składnikom, wspomaga leczenie wrzodów żołądka i dwunastnicy. Więcej na temat działania fukozy z algi fucus vesiculosus na leczenie wrzodów u osób z grupa krwi "0". fucus vesiculosus >> Fukoza jest podstawowym budulcem antygenu grupy 0. Cukier ten zawarty w morsztynie pomaga chronić wyściółkę jelita u osób z grupą krwi 0 - szczególnie przed bakterią helicobacter pylori, powodującą wrzody żołądka i dwunastnicy. Fukoza w Fucus Vesiculosus działa na Helicobacter pylorii tak samo jak kawałek taśmy lepiącej na pył. Fukoza zalepia klubki ssące bakterii uniemożliwiając im przyssanie się do śluzówki żołądka. Podobne działanie OCEAN21 notuje się podczas infekcji bakteryjnych w układzie moczowym - bakterie maja utrudnione przetrwanie, gdyż składniki alg  - w tym fukoza - uniemożliwiają im przyssaniem się do ściany pęcherza moczowego i szczególnie dobra jest dla tych cierpiących na dysfunkcje tarczycy,  pomaga na normalizację tempa metabolizmu. U osób "puszystych" z grupa krwi 0, powoduje utratę wagi. Trzeba podkreślić, iż chociaż morsztyn sprzyja utracie wagi u osób z grupą krwi 0, to nie ma podobnego działania na inne grupy krwi. Więcej -  http://www.algi.pl/fucus_grupa_0.html

Sposób na Helicobacter pylori

Powszechnie stosowanym sposobem leczenia wrzodów jest także antybiotykoterapia. Od niedawna jednak coraz większą uwagę poświęca się w tej kwestii również niedocenianym dotąd probiotykom m.in. ParaProteX, Green Care, Acidophilus, AC Zymes, Ocean21, Nopalin, Pure Yucca, Spirulina Max. Nie tylko łagodzą one uboczne skutki leczenia antybiotykowego, ale również zwiększają integralność błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz ograniczają rozwój Helicobacter pylori.

Probiotyki nie tylko wydajnie podnoszą efektywność kuracji w przypadku choroby wrzodowej, ale również pełnią ważną rolę w jej profilaktyce. Dlatego powinniśmy czym prędzej włączyć je do swojej diety, zwłaszcza gdy choroba wrzodowa wystąpiła już w naszej rodzinie. Przypuszcza się bowiem, że istotną rolę w jej występowaniu pełnią czynniki genetyczne. Badania wykazują, że ujawnienie się wrzodów u rodziców kilkakrotnie zwiększa prawdopodobieństwo zachorowalności u dzieci. Szczególnie narażeni są również ludzie z grupą krwi "0", którzy chorują 20 razy częściej niż reszta populacji.

Odkąd odkryto prawdziwy powód choroby wrzodowej, leczenie tego schorzenia stało się o wiele łatwiejsze. Kuracja, która jeszcze do niedawna trwała miesiącami, przebiega teraz znacznie szybciej, od 7 do 14 dni. Połączenie antybiotyków ze środkami zmniejszającymi wydzielanie kwasu żołądkowego oraz probiotykami sprawiło, że szybkość ustąpienia objawów wzrosła, a prawdopodobieństwo nawrotów zmalało. Nowoczesna terapia często pozwala choremu nawet na pełne wyleczenie. Nie musi też on stosować praktykowanej wcześniej drakońskiej diety unikając tylko tych pokarmów, które wywołują dolegliwości.

Warto jednak zastosować się do kilku "starych", ale wciąż aktualnych metod, a więc nie przyjmować bez wyraźnej potrzeby środków przeciwzapalnych i przeciwbólowych zawierających kwas acetylosalicylowy, jak: aspiryna; ibuprofen czy naproxen oraz jak najszybciej rzucić palenie.

PROBIOTYKI  e-RECEPTY  -   WRZODY TRAWIENNE>>

---

Jak sobie poradzić stosując naturalne metody wspomagające?

Podawaj natychmiast:
-  duże ilości zasiedlającej jelito mikroflory najlepiej w postaci produktów o dużej ilości flory acidophilus np. AC Zymes >>> 

- wspomagający leczenie biegunek, tonizujący bakteryjne toksyny ziołowy preparat tzw. "Zielony uzdrowiciel " - Green Care>>>

- oczyszczające z toksycznych związków i działające przeciwzapalnie na przewód pokarmowy tzw. "drzewo życia" -  PURE YUCCA >>

Do walki z bakteriami oraz do wzmacniania organizmu i działania przeciwzapalnego z powodu silnego zatoksycznienia bakteryjnego, zastosuj pilnie ZENTHONIC z owocu "bogów" mangostan>>>
(w czerwcu 2006 ukaże się bogata informacja na jego temat - informacja tutaj>>>)

SMOKERADE posiadające właściwości przeciwnowotworowe, szczególnie dla raka przełyku, krtani, przewodu pokarmowego w tym okrężnicy i trzustki>>

Ponieważ podczas infekcji Clostridium perfringens rozkładane jest białko transportowe - lecytyna, które jest również budulcem układu nerwowego i błony komórkowej, w celu pełniejszej ochrony tego układu, należy podawać dość znaczne dawki naturalnych preparatów z lecytyny zawierających inozytol i fosfatydylocholinę. Najlepszy koncentrat stanowi Triple Potency Lecithin - szczegóły>>>

============================================

Aby odtruć organizm z resztek bakterii i oczyścić z toksyn po biegunce, przez kolejne miesiące (tak jak długo żyją przetrwalniki), stosuj szczególnie:
Nopalin - więcej>>>-  stosujemy wymiennie z Green Care lub łącznie,
AC Zymes - więcej >>>
Zenthonic - więcej>>>
oraz
przez 2 miesiące stosuj  ParaProteX  wymiennie co 2 miesiące z Pure Yucca  - na zmianę.

Podczas kuracji warto wypłukiwać toksyny z organizmu podając OCEAN21 lub liofilizowany owoc noni - bogactwo leczniczych enzymów.

Przez 2-4 miesiące stosuj dawki lecznicze w.w. produktów, a dalej profilaktyczne. Szczegóły dawkowanie w odtruwaniu organizmu tutaj>>>
.
W ciągu tych kilku miesięcy kuracji, stosuj odpowiednie żywienie, wymagane w chorobach i  po  infekcji i przywracaj pilnie przyjazną mikroflorę, odtruwające wątrobę oraz przywracające homeostazę w całym organizmie.
Zobacz tutaj >>>

Bibliografia

1) G. Virella – Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wydanie I polskie pod redakcją Piotra B. Heczko. Wyd. Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2000.

2)Władysław T. Dobrzański – Zarys Mikrobiologii dla farmaceutów. PZWL, Warszawa 1980.

3) B. Mach, K. Ulewicz – Zarys Kliniki Chorób Zakaźnych i Tropikalnych. Tom I. Wyd. AM im. Mikołaja Kopernika w Krakowie, Kraków 1986.

4) G. L. Bongiovanni – Kompendium gastroenterologii klinicznej. PZWL, Warszawa Warszawa1988.

5 W. Brühl, R. Brzozowski – Vademecum lekarza ogólnego. PZWL, 1983.