Strona domowa Gronkowiec O Paraprotex' ie Grzybica Kontakt z nami
 
Szukaj w serwisie:
 

Subskrypcja
Tu wpisz swój e-mail


 

Dowiedz się więcej o subskrypcji informacji od nas

 
 
  Inne hity firmy CaliVita International  
 
 
  Zrób przysługę znajomym potrzebującym pomocy  
 
 
   

Odwiedź witrynę o Noni - SUPER

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 

Opracowanie graficzne & hosting IHE

 
 
 

.

   Gronkowce     Bakterie  Przetrwanie     Gronkowiec złocisty    Wirulencja 
Zakażenie    Autoszczepionka    Antybiotyki    Immunologia Probiotyki Dieta 
 Leki farmakologiczne  Medycyna naturalna Fitoterapia    S.O.S.   subskrypcja
 ZENTHONIC
Toksyny Pasożyty   Słownik  Sonda   Komentarz  Ocean21
Noni  Śmiertelna bakteria   Klub CaliVita
Sklep Internetowy

 

Jak dochodzi do zakażenia Staphylococcus aureus?

Procesowi zakażenia początek daje adherencja, czyli zdolność przylegania, przyczepienia się bakterii Staphylococcus aureus do korzystnego podłoża. Sprzyja temu zła homeostaza organizmu czyli zaburzenie równowagi kwasowo- zasadowej. Gronkowce na zewnątrz swoich komórek mają tzw. adhezyny, związki, które wchodzą w reakcje z odpowiednimi elementami (receptorami) komórek naszego organizmu na zasadzie klucza i zamka: niby złodziej wyposażony w pęk kluczy, w zależności od tego, gdzie los je rzuci - gronkowce dopasowują odpowiednią adhezynę do receptora.

Aby bliżej poznać zagadnienie "klucza i kodu w zamku komórki" poczytaj rozdziała DZIAŁANIE NONI na stronie

 http://www.noni.com.pl/dzialanie_noni.html.

Opisany na tronie schemat blokady kodów komórkowych (wtedy właśnie w zatrutej komórce tworzą się zmiany, a stąd krok do choroby) oraz sposoby jakie wytworzyła sama natura, na ich skuteczne rozkodowanie i otworzenie wrota komórki.
Mało tego - potrafią również wystawiać na zewnątrz swego jednokomórkowego organizmu np. kwasy teichojowe i wykorzystując fibronektynę (glikoproteinę) występującą na różnych ludzkich komórkach nabłonkowych (w jamie nosowej, drogach oddechowych, układzie moczowym a nawet w surowicy krwi w formie rozpuszczalnej), łączyć się za jej pomocą z komórką organizmu.

Nosicielstwo  Staphylococcus aureus
Staphylococcus aureus - gronkowce złociste stosunkowo często występują w środowisku człowieka. Szacuje się, że 10 do 50% populacji ludzkiej stale lub okresowo jest nosicielami tych bakterii bez wystąpienia objawów chorobowych. Nosicielstwo S. aureus dotyczy najczęściej śluzówki przedsionka jamy nosowej. Może również występować przejściowo na skórze, w gardle oraz w drogach rodnych u kobiet. Kolonizacja szczepem S. aureus w niekorzystnych warunkach może stanowić punkt wyjścia dla zakażenia.

Sposoby zakażenia  Staphylococcus aureus
- drogą kropelkową
- przez kontakt pośredni
- przez przedmioty codziennego użytku


Ryzyko zakażenia gronkowcem złocistym wzrasta w przypadku:
- przerwania ciągłości tkanek
- obecności ciała obcego w tkankach
- współistniejących chorób, takich jak: nowotwory (np. białaczki), marskość wątroby, cukrzyca i inne choroby metaboliczne, stosowanie terapii immunosupresyjnej* lub przeciwnowotworowej, inne niedobory odporności.

Jeśli układ immunologiczny jest zbyt osłabiony, by zlikwidować ten niebezpieczny związek - gronkowiec rozwija się.
Układ immunologiczny nie czeka biernie na rozwój wypadków, lecz broni się zaciekle: może zadziałać immunoglobuliną A, która potrafi miejscowo niszczyć gronkowce - wysyła na ratunek limfokiny i wielu innych obrońców. Bakterie
Staphylococcus aureus też nie próżnują: wytwarzają np. proteazy, czyli enzymy, które rozkładają immunoglobulinę A.

Jak zatem widać każda choroba, w tym również zakażenie gronkowcem, to proces złożony i dynamiczny. O jego przebiegu decyduje nie tylko wirulentność (zjadliwość) komórki bakteryjnej, ale i kondycja naszego układu odpornościowego. Wspomnieliśmy, że bardzo wiele osób ma gronkowca w przedsionku nosowym i nie czyni on im szkody. Ale w pewnych sytuacjach, gdy dochodzi do zachwiania odporności (np. pod wpływem silnego stresu, który angażuje nadmiernie układ immunologiczny, po nadmiernej antybiotykoterapii, środkach antykoncepcyjnych czy stosowaniu niewłaściwego odżywiania lub palenia papierosów) - gronkowiec bez pardonu wykorzystuje tę słabość.

 

.

immunosupresja*
Immunosupresja to hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych przez różne czynniki zwane immunosupresorami np. przez promieniowanie rentgenowskie.

Nieswoista immunosupresja ma na celu zmniejszenie reaktywności immunologicznej w stanach, w których reakcje immunologiczne organizmu są dla niego samego szkodliwe (np. odrzucanie przeszczepu, autoimmunizacja). Okres działania i głębokość immunosupresji zależna jest od wielu czynników, m.in. wrażliwości gatunkowej i osobniczej, a także dojrzałości immunologicznej, rodzaju i ilości antygenu, dawki środka immunosupresyjnego i okresu, kiedy go zastosowano oraz rodzaju odpowiedzi immunologicznej, tzn. typu humoralnego zależnego od obecności przeciwciał, lub komórkowego warunkowanego obecnością limfocytów T.

Zabieg immunosupresyjny to niszczenie limfocytów przez stosowanie promieniowania lub środków farmakologicznych. Stosowane jest przy transplantacji, aby zmniejszyć ryzyko odrzucenia przeszczepu. W ten sposób zwiększa się jednak ryzyko rozwoju infekcji, gdyż po zabiegu organizm jest praktycznie bezbronny wobec patogenów.
 

 


Kiedy antybiotyki działają "za dobrze" >>>

FORUM   CZYTELNIKÓW  DLA  CIEBIE

© Copyright 2003 by R&P Zarzyccy
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Optymalizowano dla MS Internet Explorer 5.0 i rozdzielczości 1024 x 768    PL ISO 8859-2

   Wykorzystywanie całości lub fragmentów serwisu bez pisemnej zgody autorów jest zabronione i będzie ścigane z całą surowoscią polskiego i europejskiego prawa.