Charakterystyka
Escherichia coli są nam na ogół przyjazne. Na przykład pałeczką okrężnicy (Escherichia coli) "zakażamy się" w pierwszych godzinach życia, gdy przechodzimy przez kanał rodny matki.
Bakteria Escherichia coli, zadomowiona w naszym układzie pokarmowym, odpowiada za 60-70 proc. produkcji witamin z grupy B i K!

Bardzo rzadko spotyka się szczep powodujący biegunki, czasem słyszymy o zakażeniu dróg moczowych, płuc, a nawet układu nerwowego.
E. coli spotyka się w jelicie człowieka i zwierząt jak również w glebie i wodzie, gdzie trafiają z wydzielinami i kałem. Obecność E. coli w wodach powierzchniowych (tzw. miano Coli) jest często stosowanym wskaźnikiem ich zanieczyszczenia. Bakterie E. coli mogą kolonizować skórę i błony śluzowe jamy ustnej oraz układu oddechowego.

Znalazła szczególne wykorzystanie w modyfikacjach genetycznych w biotechnologii, wykorzystywana w celach przemysłowych (np. w produkcji ludzkiego hormonu - insuliny).

Wytrzymałość E. coli na czynniki środowiskowe jest stosunkowo mała. Ginie ona po 20 minutach ogrzewania w temperaturze 60° C, wrażliwa jest na wszystkie znane środki dezynfekcyjne. Jednakże w środowisku o temp. niższej i odpowiedniej wilgotności utrzymuje się miesiącami. W kale o temp. 0 °C może zachować żywotność ponad rok.

Morfologia
Krótka, gruba, ruchoma lub nieruchoma pałeczka o wymiarach 1,-1,5x2,0-6,0  µm. Gatunek E. coli dzieli się na serotypy na podstawie zróżnicowania budowy antygenów. Szczepy bakterii różnicuje się na podstawie cech antygenowych:

- antygen somatyczny O
- antygen powierzchniowy K
- antygen rzęskowy H

Wyróżnia się 171 antygenów O, około 80 antygenów K i ponad 50 antygenów H, dzięki którym wyszczególnione ponad 180 typów serologicznych tego drobnoustroju.

W przypadku szczepów E. coli posiadających wielocukrową otoczkę – antygen otoczkowy K jest również uwzględniany w klasyfikacji np.: szczepy E. coli posiadające antygen K1 są często izolowane z przypadków zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych noworodków.

Rodzaj: Escherichia
Gatunki: E.coli,  E.blattae, E. fergusonii, E. hermanii, E.vulners

Hodowla
Rośnie na zwykłych podłożach w temperaturze 20-40°C. Na bulionie tworzy jednolite zmętnienie.

Właściwości biochemiczne
Z wytworzeniem kwasu i gazu laktozę, maltozę i inne węglowodany, wspomaga produkcję w jelicie niektórych witamin.

Właściwości antygenowe
W zależności od budowy antygenów: somatycznego O, powierzchniowego K, rzęskowego H, wyróżniamy przeszło 171 grup O, 80 antygenów K i  ponad 50 antygenów H.

Chorobotwórczość
Stanowią symbiotyczna naturalną florę jelitową ludzi i zwierząt. Wyróżnia sie szczepy enteropatogenne  (EPEC): O26, O44, 055, O86, O111, O119, O125, O126, O127, O142, O158.
 

20 szczepów enerotoksynogennych (ETEC) m.in.: O6:H16,  O8:K40:H9,  08:k25:H8,   O11:H27,  O15:H11, O20:H, O25:K7:H42, O25:K98:H,  O27:J7:H20, O63:H12, O73:H45, O85:H7, O78:H11 oraz szczepy enteroinwazyjne (EIEC) - 028  ac, O112, O124, O136, O143, O144, O152, O164.

Dzieci: biegunki, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Dorośli: zapalenie układu moczowo-płciowego ( w tym zapalenie i cysty jajników, problemy z prostatą), zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zakażenie ran zanieczyszczonym kałem, ropne zapalenie nerek,  biegunki

Epidemiologia
Źródłem zakażenia jest człowiek i zwierzęta będące nosicielami szczepów chorobotwórczych dla ludzi. Do zakażenia Escherichia coli dochodzi zwykle w gorących, egzotycznych krajach, takich jak kraje afrykańskie np. Egipt, kraje azjatyckie np. Indie czy Tajlandia, kraje ameryki np. Meksyk a szczególnie ameryki środkowej i południowej Panama, Wenezuela, Brazylia itp.  Wywołana tą bakterią  biegunka, nazywana jest tropikalną lub brzuchem Delphi, albo zemstą Montezumy (od imienia słynnego wodza Azteckiego).

Escherichia coli możesz zarazić się jedząc surowe warzywa i  owoce  lub pijąc nieprzegotowana wodę. Objawy występują już po 12 - 72 godzinach od zakażenia, a są to wymioty, biegunka oraz kurczowe bóle brzucha. Zazwyczaj uprzykrzają Ci życie przez około 10 dni.

Patogeneza
Bakterie E. coli, które są nieszkodliwe w jelicie, powodują schorzenia innych układów:

1/  Kiedy bakterie dostaną się do układu moczowego, powodują zakażenia układu moczowego. Są najczęstszą przyczyną tych zakażeń. Gdy bakterie przedostaną się w różny sposób, lecz najczęściej poprzez uszkodzenie ściany przewodu pokarmowego do jamy brzusznej, rozwój bakterii E. coli powoduje ciężkie schorzenie zapalenie otrzewnej (łac. peritonitis). Często powikłaniem zapalenia otrzewnej może być posocznica i wstrząs endotoksyczny (sepsa)

2 / Niektóre szczepy E.coli produkują egzotoksynę i czasem powodują zatrucia pokarmowe najczęściej spowodowane spożyciem zakażonego pokarmu. Przebieg schorzenia ma różne nasilenie czasem może być bardzo groźne, ale w większości objawy nie są ciężkie.
Szczególnie ciężkie objawy powoduje szczep E. coli O157:H7, który może doprowadzić do zespołu hemolityczo-mocznicowego
    - szczepy enterotoksyczne
    - szczepy enteropatogenne
    - szczepy enteroinwazyjne
    - szczepy werotoksyczne
    - szczepy enteroagregacyjne

3/ szpitalne zapalenia płuc

4/ zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u noworodków

Organizmy młode są szczególnie narażone na zachorowania – przyjmuje się, że około połowa padnięć zwierząt młodych jest spowodowana kolibakteriozami. Wynika to z mniejszej odporności młodzieży.

Chorobotwórczość E. coli zależy od jej inwazyjności i możliwości wytwarzania toksyn. Inwazyjne szczepy tej bakterii mają zdolność wnikania do tkanek i wywoływania odczynów zapalnych, dlatego są przyczyną zapaleń przewodu pokarmowego i posocznic.

Szczepy toksynotwórcze produkują w jelitach duże ilości toksyn, prowadząc do enterotoksemii.

Są także szczepy o właściwościach inwazyjno – toksynotwórczych, mogące wywołać zarówno tzw. gastroenteritis jak i enterotoksemię. W organizmie zwierząt chorych mogą znajdować się także różne serotypy zarazka. Najistotniejsze w wywołaniu zachorowań są: enterotoksyna, endotoksyna i neurotoksyna.

Enterotoksyna działając na śluzówkę jelit w połączeniu z endotoksyną powoduje zapalenie jelit i objawy zatrucia.

Neurotoksyna wchłonięta do organizmu z przewodu pokarmowego, prowadzi do wystąpienia charakterystycznych objawów ze strony układu nerwowego oraz przyczynia się do powstania chorób, np. choroby obrzękowej u świń. Szczepy hemolityczne są bardziej chorobotwórcze niż szczepy niehemolityczne. Hemolizyna ma bowiem właściwości toksyny o działaniu nie tylko hemolitycznym, ale także dermonekrotycznym i koagulującym plazmę.

syntetyzowanych czynników wirulencji i dzielone na tzw. wirotypy. Obecnie wyróżnia się 5 wirotypów związanych z zakażeniami przewodu pokarmowego oraz wirotyp E. coli uropatogennych, odpowiedzialnych za zakażenia układu moczowego.

Wirotypy związane z zakażeniami układu pokarmowego:

I. ETEC – enterotoksynogenne szczepy E. coli pod względem patomechanizmu zakażenia przypominają Vibrio cholerae. Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane przez ETEC (typu enteritis) mają kliniczną postać biegunek sekrecyjnych, najczęściej samoograniczających się, ustępujących bez leczenia. Z uwagi na często występujące zakażenia wywołane przez ETEC u osób podróżujących, biegunki o etiologii ETEC nazywane są biegunkami podróżnych.

Zakażenie rozpoczyna się adhezją ETEC do błony śluzowej jelita cienkiego (bez cech inwazji) i syntezą enterotoksyn.

Adhezyny wytwarzane przez ETEC nazywane są czynnikami kolonizacji lub CFA antygenami - są to fimbrie (np.: CFA/I, CFA/II), których synteza jest często związana z wytwarzaniem cytotoksyny – czynnika nekrotyzującego CNF. Enterotoksyny syntetyzowane przez ETEC to LT i/lub ST.

II. EAEC (lub inny akronim EAggEC) – enteroagregacyjne szczepy E. coli odpowiedzialne są za przewlekłe biegunki trwające od 2 tygodni do kilku miesięcy a dotyczące najczęściej niemowląt i dzieci. Charakterystyczną cechą zakażeń wywołanych przez EAEC jest obecność w próbkach kału dużych ilości śluzu a często także krwi oraz ich przewlekły charakter.

Podobnie jak w przypadku ETEC, grupa tych szczepów E. coli adheruje do błony śluzowej jelita cienkiego (bez cech inwazji), jednak w przeciwieństwie do ETEC sposób przylegania EAEC jest bardzo charakterystyczny, co stało się podstawą ich rozpoznawania (w teście adhezji in vitro). EAEC adherują do komórek nabłonka za pośrednictwem fimbrii agregacyjnych AAF w postaci skupisk przypominających „stosy cegieł.” Szczepy tej grupy mogą syntetyzować enterotoksynę ciepłostałą – EAST1, podobną do ST oraz cytotoksynę (hemolizynę) kontaktową, której działanie cytopatyczne ujawnia się w wyniku ścisłego kontaktu bakterii z komórka eukariotyczną. Ponadto opisano wśród EAEC szczepy syntetyzujące verotoksyny, cytotoksynę CDT oraz CNF.

III. EPEC – enteropatogenne szczepy E. coli, najczęściej odpowiedzialne są za biegunki u niemowląt. Szczepy te, w początkowej fazie zakażenia luźno przyczepiają się do błony śluzowej jelita cienkiego za pośrednictwem fimbrii tworzących charakterystyczne wiązki tzw. BFP fimbrii. Dalsza ścisła adhezja EPEC, uwarunkowana obecnością białka adhezyjnego błony zewnętrznej – intiminy, związana jest z drastycznymi zmianami w obrębie cytoszkieletu enterocytów, zaburzeniem ich morfologii i funkcji, co jest bezpośrednią przyczyną biegunki. Szczepy EPEC wykazują słabe zdolności inwazji enterocytów, co prowadzi do rozwoju w obrębie jelita odczynu zapalnego. Chociaż ta grupa chorobotwórczych E. coli nie syntetyzuje żadnej charakterystycznej toksyny, EPEC mogą nabywać geny kodujące LT, ST, EAST1, shiga – like toksyny i hemolizyny.

IV. EHEC – enterokrwotoczne szczepy E. coli, których klasycznym przedstawiecielem jest serotyp E. coli O157:H7 adherują do błony śluzowej jelita grubego w sposób podobny do EPEC (różnica dotyczy miejsca kolonizacji: EPEC – jelito cienkie, EHEC – jelito grube). EHEC syntetyzują cytotoksyny, które budową i mechanizmem działania przypominają toksynę shiga (wytwarzana przez Shigella dysenteriae typ1) i stąd są nazywane shiga – like toksynami (SLT1 i SLT2) lub verotoksynami (SLT1=VT1; SLT2=VT2) z uwagi na charakterystyczny efekt cytopatyczny jaki toksyny te wywołują na linii komórek nerki małpy zielonej - Vero hodowanej in vitro. Poza SLT toksynami EHEC mogą wytwarzać enterohemolizynę o cechach cytotoksyny.

Szczepy EHEC związane są z krwawymi biegunkami i krwotocznym zapaleniem jelita grubego, którego częstym powikłaniem jest hemolityczny zespół mocznicowy i/lub małopłytkowa plamica zakrzepowa.

V. EIEC – enteroinwazyjne szczepy E. coli wywołują zakażenia klinicznie przypominające czerwonkę bakteryjną, aktywnie inwadując do komórek nabłonka okrężnicy, co prowadzi do powstania owrzodzenia błony śluzowej i biegunki. Enteroinwazyjne szczepy E. coli nie rozkładają laktozy, jak również nie wykazują ruchu (brak rzęsek).

Wrota i droga zakażenia

Mogą występować zakażenia endogenne w wyniku bezpośredniego zakażenia wydalinami osób chorych lub nosicieli, zwłaszcza spośród personelu szpitalnego ( salowe, pielęgniarki, lekarze). Należy unikać bezpośrednich kontaktów  noworodków lub wcześniaków z innymi noworodkami lub starszymi dziećmi spoza szpitala i osobami z objawami biegunki lub zapalenia dróg oddechowych.

Przenoszeniu zakażenia z niemowlęcia na niemowlę sprzyja kąpiel na wspólnych stołach oraz niewłaściwe przygotowanie matki do porodu. Szczególne znaczenie ma aseptyczne przygotowanie pokarmu.  Możliwe jest równiez zakażenie przez powietrze. Bakterie E.coli może wraz z kurzem przenikać do znajdujących się w salach szpitalnych roztworów, instrumentów chirurgicznych i innych narzędzi. Najczęstsze zakażenia endogenne to zakażenia dróg moczowych, zapalenie płuc, opon mózgowo-rdzeniowych oraz zakażenia szpitalne.

Leczenie naturalne i profilaktyka

Jak sobie poradzić podczas ostrej biegunki stosując naturalne metody wspomagające?

Podawaj natychmiast duże ilości zasiedlającej jelito mikroflory najlepiej w postaci produktów o dużej ilości flory acidophilus np. AC Zymes >>>  oraz wspomagającego leczenie biegunek, tonizującego bakteryjne toksyny ziołowego preparatu tzw. "Zielony uzdrowiciel " - Green Care>>>

Naturalna witamina C z owoców dzikiej róży C 1000 >>

W stanach zapalnych żołądka, jelit, zapaleniach układu moczowo-płciowego, migdałków oraz wielu innych, stosuje się pilnie  Garlic Caps >>

Doskonałym środkiem przeciwreumatycznym, przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwbólowym. Skuteczna jest w przypadku nieżytu żołądka i jelit oraz zapaleniu pęcherza moczowego jest White Willow>>.

Przez 2 miesiące stosuj  ParaProteX  wymiennie co 2 miesiące z Pure Yucca  - na zmianę w celu wybijania bakterii chorobotwórczych i innych pasożytów w organizmie.

Jako naturalna antytoksyna podaje się chlorofil w postaci produktu Liquid Chlorophyll lub Ocean21. 

Więcej na temat chlorofilu -
 http://www.algi.pl/chlorofil.html

Z uwagi na fakt, iż OCEAN21 ma więcej korzystnych składników w walce z bakteria E.coli oraz stanami zapalnymi, warto szczególna uwagę jednak zwrócić na jego skłaniki >>

Dla dla niemowląt i kobiet w ciąży podajemy Polinesian NONI w odpowiedniej mniejszej dawce, choćby z uwagi na niebezpieczeństwo zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Szczegóły - http://www.noni.com.pl/oczyszczanie.html

Do walki z bakteriami oraz do wzmacniania organizmu i działania przeciwzapalnego z powodu zatoksycznienia bakteryjnego, a także szczególnie do walki z e.coli i zapalenie układu moczonego, zastosuj też ZENTHONIC z owocu "bogów" mangostan>>>

Szczególna uwagę podczas analizy warto zwrócić na fakt, iż obok wielu naturlanych skłaników leczniczych tak z OCEAN21 jak i w ZenThonic znajduje sie w skłanidzie niezwykle pomocny sok z surowej żurawiny ( produkty są liofilizowane - ich składniki nie są zniszczone pasteryzacja). Więcej na temat żurawiny  pomocnej w walce z infekcja bakterii E. coli tutaj>>.

============================================

W ciągu tych kilku miesięcy kuracji leczniczej a dalej profilaktycznej, stosuj odpowiednie żywienie, wymagane w chorobach i  po  infekcji i przywracaj pilnie przyjazną mikroflorę, odtruwające wątrobę , nerki, jelito i układ limfatyczny oraz przywracające homeostazę w całym organizmie.
Zobacz tutaj >>>

Podczas kuracji warto wypłukiwać toksyny z organizmu aby nie dopuścić toksemii, która może wywołać posocznicę. Podajemy wymiennie jeden produkt z pośród: OCEAN21 , Liquid Chlorophęyll lub liofilizowany owoc noni - bogactwo leczniczych enzymów. Produkty te wskazane są również podczas poważnego zatrucia organizmu toksynami  bakteryjnymi powodując wstrząs endotoksyczny (sepsa) - roślinne preparaty stosuje się jako silna antytoksyna. Więcej tutaj>>>.

Bibliografia

1) G. Virella – Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wydanie I polskie pod redakcją Piotra B. Heczko. Wyd. Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2000.

2/ A.Deryło - "Parazytologia i akaroentomologia medyczna" -  Warszawa 2002

3/ R. Kadłubowski „Zarys Parazytologii Lekarskiej”

4)Władysław T. Dobrzański – Zarys Mikrobiologii dla farmaceutów. PZWL, Warszawa 1980.

5) B. Mach, K. Ulewicz – Zarys Kliniki Chorób Zakaźnych i Tropikalnych. Tom I. Wyd. AM im. Mikołaja Kopernika w Krakowie, Kraków 1986.

6) G. L. Bongiovanni – Kompendium gastroenterologii klinicznej. PZWL, Warszawa Warszawa1988.

7) W. Brühl, R. Brzozowski – Vademecum lekarza ogólnego. PZWL, 1983.