.

Dieta, suplementacja oraz
działania BIO-HARMONEX
w leczeniu cukrzycy i jej późnych powikłań

   Cukrzyca jest przewlekłą chorobą polegającą na zaburzonej przemianie materii, zwłaszcza w zakresie węglowodanów z powodu względnego lub bezwzględnego braku insuliny. Trzustka produkuje w tych przypadkach za mało insuliny co uniemożliwia prawidłową regulację metabolizmu. W szczególnie niekorzystnym wypadku zupełnego braku hormonu nie jest możliwe właściwe wykorzystanie składników pokarmowych co prowadzi do utraty masy ciała, utraty płynów a nawet kwasicy metabolicznej >>> ACIDOSA>>>.
 

Czy wiesz, że...

... w trzustce wszystkich osób cierpiących na cukrzycę znaleźć można przywrę Eurytrema pancreaticum, która powszechnie występuje u bydła?
Prawdopodobnie do organizmu człowieka przedostaje się w mięsie i produktach nabiałowych. Z tej też przyczyny, nawet po zlikwidowaniu pasożytów, można łatwo ulec ponownemu zakażeniu.
Przywry, które zostały przyciągnięte jak magnes do trzustki – zwabione obecnością w tym narządzie alkoholu metylowego, powodują uszkodzenie wysepek Langerhansa.
To najnowsze, odkrycie naukowe sprawia, iż dziś rodzi się nadzieja dla wszystkich chorych na znaczną poprawę zdrowia, a w wielu przypadkach na zupełne wyleczenie z cukrzycy  typu I (tzw. insulinozależnej) jak również typ II.
Okazuje się bowiem, iż cukrzyca nie polega jedynie na stałych i wyłącznych niedomogach metabolicznych, ale na zatruciu organizmu solwentami oraz na inwazji pasożytów, a droga do zdrowia prowadzi przez usuwanie przyczyny choroby, a nie tylko i wyłączne działanie na jej skutek podając leki. Więcej na ten temat w NEWSLETTER nr 15  >>>.

   Trzustka (pancreas) jest pojedynczym narządem o masie 70-100g leżącym w jamie brzusznej w łuku dwunastnicy. Pełni ona kluczową rolę w procesach trawiennych białek, węglowodanów i tłuszczów. Tą czynność trzustki zwaną egzokrynną, gruczoł wywiera produkując soki trawienne (trzustkowe) w ilości 0,6 do 2 litrów na dobę.
Sok trzustkowy zawiera dużą ilość enzymów trawiących przede wszystkim białka i tłuszcze. W regulacji poziomu cukru we krwi uczestniczą przede wszystkim tzw. wyspy trzustkowe, czyli skupienia drobnych komórek wewnątrzwydzielniczych (endokrynnych) rozrzucone w całym miąższu gruczołu. Mogą one wyprodukować 2 mg insuliny na dobę. Przeciwstawnie do insuliny działa glukagon również wydzielany przez komórki trzustki tzw. wysp Langerhansa.

   Węglowodany jako istotny materiał energetyczny mogą tylko za pośrednictwem insuliny wniknąć do wnętrza komórki, a ma to zasadnicze znaczenie w przemianie materii. Niedobór insuliny wywołuje wzrost poziomu cukru we krwi i następnie ciężkie zaburzenia metabolizmu komórki.

   Hiper-glikemia (wzrost cukru we krwi) w układzie krążenia prowadzi do bezpośredniego uszkodzenia ściany naczyń, z upośledzeniem wiązania się hemoglobiny z tlenem i pogorszenia przepływu krwi. Zwiększa się przy tym ryzyko zatorowo-zakrzepowe. Im dłużej trwa cukrzyca i utrzymuje się zła kontrola glikemii tym większe jest też ryzyko późnych powikłań rozwijających się zwłaszcza w układzie krążenia.

Z punktu widzenia obrazu klinicznego oraz sposobu leczenia, wyróżnia się 2 główne typy cukrzycy:
    Cukrzyca typu I - postępujące uszkodzenie wysp trzustki prowadzące do całkowitego braku insuliny. Od początku konieczne jest stosowanie insuliny. Zwykle rozpoczyna się przed 40 r. życia. Istnieje predyspozycja genetyczna. Zasadniczym mechanizmem uszkodzenia narządu jest tzw. reakcja autoimmunologiczna (współudział wirusów, zanieczyszczenie środowiska). Rozpowszechnienie w Niemczech ok.150-200 tys. osób, w Polsce ok. 150 tys.
Stąd korzystna jest  profilaktyka antywirusowa  VIRAGO.

   Cukrzyca typu II - wrodzona lub nabyta zmieniona odpowiedz tkanek na endogenną (własną) insulinę, która w typowych przypadkach związana jest z nadwagą. Leczenie klasyczne możliwe jest za pomocą różnych leków doustnych lub w ostateczności insuliny. Rozpowszechnienie w Nimczech około 5 milionów ludzi, w Polsce ok. 2 miliony!

   Podstawową formą terapii w obu typach cukrzycy jest DIETA + SUPLEMENTACJA!

Gdy deficyt produkcji insuliny osiągnie 80% to u 30-50% pacjentów rozwijają się typowe objawy takie jak: zmęczenie, osłabienie, utrata wagi, kurcze łydek, świąd skóry, nadmierne pragnienie, znaczna utrata płynów oraz podatność na infekcje. Pomiędzy właściwym początkiem choroby, a wystąpieniem typowych objawów mogą upływać tygodnie, miesiące a nawet lata tak, że ocena czynników predysponujących i regularna kontrola poziomu cukru we krwi jest uzasadniona.

Im dłużej utrzymuje się podwyższony poziom glukozy tym większe jest ryzyko późnych powikłań decydujących o jakości życia i losie chorych na cukrzycę. Najważniejsze wśród nich i obarczone największą śmiertelnością są powikłania w obrębie układu krążenia.

Doskonała profilaktyką dla zespołu chorób metabolicznych (miażdżyca + cukrzyca+ podagra+otylość) sa następujące suplementy:
NOPALIN, Chromium Max, ParaProteX, Triple Potency Lecithin, Chlestone, Super Coenzym Q10, OCEAN21, OXYMAX,  Polinesian Noni kaps, Mega Protect , Luteina i wiele innych.

Jeśli osoba z cukrzycą nie stosuje profilaktyki, w czasowej zależności od poziomu uszkodzeń  rozwijają się 2 rodzaje uszkodzeń naczyń: tj. mikroangiopatia i makroangiopatia cukrzycowa.

    Mikroangiopatia dotyczy trwałych zmian chorobowych w ścianach drobnych naczyń przede wszystkim w krążeniu włośniczkowym. Upośledzony przepływ krwi powoduje zaburzenia funkcji wrażliwych organów i prowadzi do ich nieodwracalnego z biegiem czasu uszkodzenia. Dotyczy to zwłaszcza naczyń siatkówki oka i nerek. Zmienione właściwości krwi wywołane hiperglikemią zwiększają znacznie ryzyko zakrzepów co jest szczególnie niebezpieczne. Mikroangiopatia jest odpowiedzialna za rozwój takich powikłań cukrzycy jak: uszkodzenie nerwów - polineuropatia, niewydolność serca - kardiopatia oraz zespół tzw stopy cukrzycowej.
 

    Makroangiopatia odpowiada głównie za stwardnienie - miażdżycę dużych naczyń krwionośnych, co jest szczególnie widoczne i szybko postępujące w przypadku źle kontrolowanej cukrzycy. Zwiększa się aż 4-krotnie ryzyko takich powikłań jak: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej - tłuszczowej wątroby oraz otyłość. Typowymi obrazami chorobowymi są wówczas np.: choroba wieńcowa, miażdżyca naczyń mózgu z udarem włącznie czy też miażdżyca zarostowa tętnic kończyn dolnych - chromanie przestankowe. Ta ostatnia nazywana jest również chorobą wystaw sklepowych. Im większe upośledzenie przepływu krwi, tym krótsze odcinki może pokonać pacjent bez dokuczliwych kurczów i bólów łydek i stóp. Dochodzi przy tym z reguły do uczucia ciężkości kończyn. Dalszą konsekwencją choroby jest rozwinięcie się (głównie w ramach równolegle istniejącej polineuropatii) zaburzeń w wydzielaniu potu co łączy się z niebezpieczeństwem wysychania skóry i uszkadza ochronny naskórek. Ryzyko, że nawet drobne otarcie naskórka doprowadzą do źle gojących się owrzodzeń jest przy tym bardzo duża. Do tego dochodzą spaczenie czucia temperatury i dotyku co tylko zwiększa i tak już duże ryzyko urazu.

Średnica naczyń dotkniętych powikłaniami cukrzycy systematycznie zmniejsza się. Musi to pogarszać przepływ krwi i dopływ tlenu do tkanek. Upośledza to przemianę materii jeszcze bardziej a konsekwencjami tego są: osłabienie mięśni łuku stopy, zaburzenie statyki stopy oraz osłabienie wzrostu kości, odnowy naskórka i paznokci. Miejscowe obrzęki tkanek jako następstwo zmienionego przepływu krwi niszczą dodatkowo stopy. Zespół stopy cukrzycowej rozwija się latami przy źle kontrolowanym poziomie cukru we krwi, często jako następstwo złej diety co przy braku ruchu i znanych już czynnikach ryzyka oraz złej pielęgnacji stóp prowadzi do nieodwracalnych uszkodzeń. Niebezpieczeństwo lokalnego, całkowitego zamknięcia naczynia z obumarciem poszczególnych palców - martwica jest u cukrzyków około 50 razy wyższe niż u zdrowych osób. Z tego też powodu u co dziesiątego pacjenta trzeba dokonać amputacji palców, stopy lub nawet całej kończyny.

Profilaktyczne środki mające na celu zmniejszenie liczby tych powikłań są zatem szczególnie ważne i wskazane. Konieczna profilaktyka w takich przypadkach: Protect 4 Life, C PLUS, OCEAN21, OMEGA3,  BIO-HARMONEX

W przypadkach wymienionych wyżej chorób, dietę zgodna z grupa krwi, odpowiednia suplementację profilaktyczna oraz urządzenie BIO-HARMONEX, należy stosować przez całe życie!
Bio-HarmoneX jest urządzeniem przenośnym, do użytku osobistego. Ze względu na niewielkie rozmiary, możesz go nosić w kieszeni lub przymocować do ubrania, aby był zawsze w zasięgu twojej ręki. Przy zastosowaniu programów Bio-HarmoneX, można uzyskać następujące korzystne wpływy na przemianę materii u pacjentów z cukrzycą:
- stymulacja komórek beta wysp trzustkowych do spoczynkowego wydzielania insuliny, przy częściowo zachowanej jeszcze ich funkcji;
- poprawa zużycia tlenu przez tkanki i normalizacja poziomu cukru we krwi (lepszy profil dobowy glukozy i możliwość zmniejszenia dawek leków);
- aktywacja miejscowych układów regulujących napięcie naczyń;
- zwiększenie przepływu krwi i zmniejszenie ryzyka zakrzepów;
- poprawa funkcji naczyń włosowatych i zmniejszenie ryzyka rozwoju mikro lub makroangiopatii;
- działanie przeciw obrzękowe;
- wzmocnienie systemu odpornościowego i ułatwienie gojenia się ran;
- regulacja przemiany materii w nerwach i pozytywny wpływ w polineuropatii cukrzycowej;
- wzmocnienie koordynacji psychowegetatywnej.

Proponowane sposoby stosowania systemu BIO-HARMONEX w cukrzycy:

1) w przypadkach braku powikłań

wg. schematu przy instrukcji obsługi

2) przy zaburzeniach przepływu krwi bez martwicy

3) przy zaburzeniach krążenia z obecnością martwicy (zgorzele)

4) przy polineuropatii

Piśmiennictwo:

- Kafka, W.A., Extrem langsam und breitbanding gepulste elektromagnetische Felder niedriger Energie für den therapeutischen Einsatz, EMPHYSPACE REPORT 02.02.99
Tłum. Dr M.Kazmirowicz

KONTAKT   Z   NAMI:

www.zarzyccy.pl

Treści umieszczane w tym serwisie służą wyłącznie do celów informacyjnych, a nie do stawiania diagnozy, rozpoznawania czy sugerowania sposobów traktowania różnych chorób. Stan zdrowia i wszelkie jego zaburzenia winny być konsultowane z właściwymi służbami medycznymi. Nie jest naszym celem udzielanie medycznych rad, zalecanie środków bądź branie odpowiedzialności za osoby, które decydują się spróbować na sobie.