 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
| |
|
|
| |

|
|
| |
|
|
| |
 |
|
| |
|
|
| |



|
|
| |
|
|
| |



www.mangostan.pl

www.suplementy-online.eu
UWAGA!
Informacje umieszczone w
tym serwisie służą wyłącznie do celów informacyjno -
edukacyjnych, a nie do stawiania diagnozy, rozpoznawania
czy sugerowania sposobów traktowania różnych chorób.
Serwis ma charakter wyłącznie informacyjny a nie
reklamowy.
Celem jest promocja profilaktyki i utrzymanie zdrowia. W
żadnym razie nie może zastąpić diagnozy lekarza. Aby
walczyć z chorobą, należy ją dobrze poznać - tak skutki
choroby wg. wyników badań jak i jej liczne , możliwe
przyczyny, które tkwiły w organizmie wiele dni,
miesięcy, a nawet lat.
Informacje zawarte w tym
serwisie pochodzą z moich wieloletnich doświadczeń i
przekonań oraz pozyskane są od naszych Klubowiczów
stosujących suplementy CaliVita - przedstawiają mój
osobisty pogląd w sprawie - autor tekstów serwisu: mgr
Renata Zarzycka.
Serwis pisany jest
zgodnie z KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ - Tekst
uchwalony w dniu 2 kwietnia 1997 r. przez Zgromadzenie
Narodowe - Rozdział II
WOLNOŚCI, PRAWA I OBOWIĄZKI CZŁOWIEKA I OBYWATELA - Art.
54.
1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich
poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania
informacji.
2. Cenzura prewencyjna środków społecznego przekazu oraz
koncesjonowanie prasy są zakazane. Ustawa może
wprowadzić obowiązek uprzedniego uzyskania koncesji na
prowadzenie stacji radiowej lub telewizyjnej.
W sprawie stosowania naturalnych produktów tzw.
suplementów, zasięgnij konsultacji ze specjalistą dobrze
znającym specyfikę wspomagania leczenia naturalnymi
metodami, zapoznanym ze szczegółami dotyczącymi
naturalnych produktów (tzw. suplementy), a szczególnie
produktów CaliVita i ich zawartości w cenne składniki
oraz co do wprowadzania ich do żywienia, w celu
wzbogacenia codziennej diety. Jeśli nie znasz takich
specjalistów (lekarz z wiedzą z zakresu medycyny
naturalnej, dietetyk, inny) - zapytaj specjalistów w
zakresie suplementów
tutaj >>>
Opracowanie graficzne & hosting IHE |
|
| |
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
. |
|
SŁOWNIK
- znaczenie nowych wyrazów w medycynie i żywieniu
|
 Pasożyty
człowieka ->
Bakterie -> Clostridium
tetani
RODZINA BAKTERII CLOSTRIDIUM
Clostridium tetani - laseczką tężca
(wywołuje tężec łac. Tetanus)
, należy, wraz
z
Clostridium difficile oraz
laseczka jadu kiełbasianego i
laseczka zgorzeli gazowej
powodującej gangrenę, do dużego rodzaju bakterii z grupy Clostridium.
Tężec (łac. Tetanus) - ciężka choroba przyranna zwierząt i ludzi.
Tężec jest chorobą zakaźną (wywoływana przez czynnik zakaźny), ale niezaraźliwą,
ponieważ jej przyczyną są
egzotoksyny (o charakterze neurotoksyn - atakuje układ nerwowy) wytwarzane
przez laseczki tężca (Clostridium tetani). Tężec wywołują jady
(ektotoksyny bakteryjne) laseczki tężcowej (tetanospasmina), bardzo
rozpowszechnionej w glebie, kurzu i wodzie.
W Polsce w 1999 roku
zarejestrowano 21, a w 2000 roku, 14 zachorowań na tężec. Tężec
występuje na całym świecie. Zwierzęciem najczęściej
zapadającym na tężec jest koń, który jest też naturalnym
nosicielem tejże choroby. Inne zwierzęta, jak choćby psy,
koty, bydło i świnie są mniej wrażliwe. Natomiast ptaki są
odporne. Bardzo podatny jest człowiek. Chorobę u
ludzi i zwierząt powoduje Clostridium tetani zwane czasami
też Bacillus tetani, czyli beztlenowa orzęsiona laseczka
wytwarzająca okrągłe spory, zwane też przetrwalnikami,
umieszczone na końcach laseczki.
| |
Laseczka tężca (łac. Clostridium tetani) - jest to bakteria
Gram-dodatnia tworząca przetrwalniki (spory) umieszczone na końcu komórki, w
obrazie mikroskopowym przypominające "pałeczki dobosza". Należy do bezwzględnych
beztlenowców (żyją i rozwijają się jedynie w środowisku pozbawionym tlenu
atmosferycznego). W miejscu zakażenia C. tetani wydziela tetanospazminę - silną
neurotoksynę która powoduje nagromadzenie się acetylocholiny w płytkach
nerwowo-mięśniowych powodując porażenie spastyczne. |
 |
|
Chorobę u ludzi i zwierząt powoduje Clostridium tetani zwane czasami też
Bacillus tetani, czyli beztlenowa orzęsiona laseczka wytwarzająca
okrągłe spory, zwane też przetrwalnikami, umieszczone na końcach laseczki.
Źródła zakażenia i patogeneza
Spory po wniknięciu w tkanki, najczęściej po zranieniu lub skaleczeniu,
przechodzą w postać wegetatywną poprzez proces kiełkowania spor. Rozwojowi
sprzyjają warunki beztlenowe. Takie warunki spotykamy w ranach głębokich. W
ranach płytkich i drobnych skaleczeniach może również dochodzić do namnażania
się laseczek tężca pod warunkiem dodatkowego zakażenia drobnoustrojami
tlenowymi, które zużywając tlen wytworzą warunki korzystne do rozwoju laseczek
tężca. Namnażając się w miejscu zakażenia produkuje toksyny: tetanospazminę,
tetanolizynę i fibrynolizynę.
Laseczka tężca jest bardzo rozpowszechniona w przyrodzie. Występuje w glebie,
kurzu, błocie.
Tetanolizyna działa litycznie na czerwone ciałka krwi.
Tetanospazmina jest neurotoksyną atakującą komórki nerwowe. Wiążąc się z
obwodowym neuronem ruchowym, wnika do aksonu i stąd przenosi się do komórek
nerwowych pnia mózgu i rdzenia kręgowego. Tetanospazmina wędruje następnie przez
synapsę do zakończenia presynaptycznego, gdzie blokuje uwalnianie inhibitorów
neuroprzekaźnikowych (glicyna i kwas gamma-aminomasłowy, co powoduje blokowanie
fizjologicznych procesów hamowania i prowadzi do stałego nadmiernego pobudzenia
neuronów ruchowych, które z kolei wywołuje wzmożone napięcie i napady prężeń
(skurczów) mięśni szkieletowych.
Patogeneza
Zakażenie następuje podczas urazów penetrujących skażonych glebą, warunkujących
rozwój beztlenowy - drobnoustrój zaczyna wydzielać toksynę, która drogą
aksonalną dociera do rdzenia kręgowego, w którym zaburza działanie hamujące
neuronów wstawkowych. Okres inkubacji trwa od kilku dni (w przypadku ciężkiego
przebiegu choroby) do miesiąca (w przypadku mniej groźnego zakażenia).
Objawy
Okres inkubacji choroby wynosi od 2 do 50 dni. Najczęściej około 7 -14 dni.
Objawy uaktywniają się ok 3-14 dni po zakażeniu. W miejscu zranienia występuje
ból i skurcz mięśni w okolicy zranienia. Pierwsze objawy to skurcze mięśni.
Początkowo skurcze przede wszystkim mięśnia żuchwy powodując charakterystyczny
szczękościsk (trismus). W następnym etapie skurcze obejmują inne partie mięśni
szkieletowych. Skurcz mięśni mimicznych twarzy wywołuje charakterystyczny
grymas, tzw. uśmiech sardoniczny (risus sardonicus). Napięcie mięśni karku i
tułowia daje łukowate wyprężenie ciała (opistotonus).
Objawy kliniczne
- Tężec miejscowy
- Tężec obejmujący mięśnie głowy związany z zaburzeniem funkcji jednej z gałęzi
nerwu twarzowego (VII)
- Tężec uogólniony - najczęstszą postać choroby charakteryzuje skurcz silnych
grup mięśni: szczękościsk, uśmiech sardoniczny.
Rozpoznawanie
Rozpoznanie rozwiniętej choroby jest stosunkowo łatwe ze względu na występowanie
charakterystycznych objawów klinicznych i wywiad chorobowy wskazujący na
wcześniejsze zranienie z możliwością dostania się do rany przetrwalników tężca.
Rozpoznanie różnicowe
W początkowych etapach choroby należy wykluczyć: zatrucie strychniną, tężyczkę,
zapalenie mózgu, wściekliznę, ostry gościec stawowy.
Leczenie zarażonych
Zwierzęta
Leczenie przeżuwaczy i świń nie daje efektów, w związku z tym zwierzęta te
poddaje się ubojowi. U koni śmiertelność wynosi ponad 50%.
Człowiek
Leczymy poprzez oczyszczenie zakażonego miejsca, podanie surowicy
przeciwtężcowej (antytoksyny) oraz anatoksyny. Leczenie ludzi odbywa się w
warunkach szpitalnych, na oddziałach intensywnej opieki medycznej.
Śmiertelność w wypadku zachorowania wynosi ok. 30%.
Profilaktyka
SUPLEMENTACJA NATURLANA
C 1000, C
500
Wiele
badań poświęcono skutkom leczenia infekcji wirusowych i
bakteryjnych
witaminą C>>. Znamy opisy badań nad leczniczym
działaniem witaminy C na infekcje bakteryjne. W jednej z
nich znajdujemy informację, że podanie witaminy C hamowało wzrost prątków gruźlicy. Okazuje się też, że deaktywuje ona inne bakterie, w tym bakterie
tyfusu,
paciorkowce
i
laseczki tężca
(Clostridium
tetani wywołują tężec - łac. Tetanus).
Zaobserwowano też zjawisko niszczenia - deaktywacji toksyn tężca,
dezynterii, dyfterytu i
gronkowcowych stanów zakaźnych.
Bee Power (lub wymiennie Garlic Caps)
Bee Power ze względu na liczne związki biologicznie
aktywne (witaminy, enzymy, hormony) oraz bogactwo
aminokwasów i zw. mineralnych preparaty z mleczka są
doskonałą odżywką dla osób, które czeka duży wysiłek
fizyczny lub psychiczny, kobietom ciężarnym,
dorastającej młodzieży, kobietom w okresie klimakterium,
starcom, rekonwalescentom, a także dla dzieci
opóźnionych w rozwoju fizycznym i często chorujących na
nieżyt gardła, stany zapalne migdałków, a szczególnie na
przewlekłą anginę. W celu uniknięcia powikłań
paciorkowcowych, zaleca się wspomaganie leczenia
mleczkiem takich schorzeń takich jak:
astma bronchitowa,
zapalenie stawów,
miażdżyca naczyń wieńcowych i naczyń mózgu,
choroby nerek,
choroby skóry,
co dało pozytywne wyniki.
Zapobiegawczo i w lekkich schorzeniach zaleca się
przyjmowanie 50 - 100 mg mleczka dziennie przez 3-4
tygodnie. Należy pamiętać, że mleczko pszczele jest
substancją bardzo delikatną i dlatego powinno być
podawane w kapsułkach chroniących je przed kwasem
żołądkowym.
Właściwości i wartość odżywcza mleczka pszczelego
Bee Power>>
UWAGA!!!
Niektóre osoby mogą być uczulone na mleczko. Przy
doustnym stosowaniu objawami są ból brzucha, wymioty,
biegunka a przy miejscowym rumień skóry, wysypka. Nie
zaleca się mleczka chorym na chorobę Addisona, ostre
choroby zakaźne, alergiczne i nowotworowe.
Paraprotex >>>
Polinesian NONI sok >>>
SZCZEPIONKA
zapobieganie zachorowaniu osób zdrowych zapobieganie
zachorowaniu u osób narażonych na zachorowanie przy
podejrzeniu zanieczyszczenia rany (lub uszkodzenia
ciągłości skóry/błon śluzowych) pałeczkami tężca lub ich
przetrwalnikami - uodpornienie czynne lub czynno-bierne
przez zastosowanie szczepienia lub szczepienia wraz z
podaniem antytoksyny tężcowej. Uodpornienie czynne przez
zastosowanie szczepień - uodpornienie anatoksyną tężcową po podaniu szczepionki
Di-Per-Te.
Szczepienia przeciwtężcowe są łatwą,
tanią i skuteczną formą zapobiegania zachorowaniom na
tężec. Szczepienia stosuje się u ludzi, można także
szczepić konie. U ludzi szczepienia przeciw tężcowi
należą do szczepień obowiązkowych, bezpłatnych.
Podstawowy program szczepień przeciwtężcowych, który
powoduje wytworzenie odporności przed zachorowaniem
składa się z 4 dawek podawanych w następujący sposób:
2. miesiąc życia (szczepionką skojarzoną, łącznie ze
szczepieniem na błonicę i krztusiec - szczepionka DPT)
przełom 3. i 4. miesiąca życia (po 6 tyg., szczepionką
skojarzoną, łącznie ze szczepieniem na błonicę i
krztusiec - szczepionka DPT)
5. miesiąc życia (szczepionką skojarzoną, łącznie ze
szczepieniem na błonicę i krztusiec - szczepionka DPT)
16. – 18. miesiąc życia (szczepionką skojarzoną, łącznie
ze szczepieniem na błonicę i krztusiec - szczepionka DPT).
Następnie należy przeprowadzać podawanie kolejnych dawek
szczepionki tzn. przypominających w następującym
schemacie:
6. rok życia (szczepionką skojarzoną łącznie ze
szczepieniem na błonicę i krztusiec - szczepionką DTaP)
14. rok życia (szczepionką skojarzoną łącznie ze
szczepieniem na błonicę, ze zredukowaną ilością
anatoksyny błoniczej)
19. rok życia (lub ostatni rok nauki w szkole) –
(szczepionką skojarzoną łącznie ze szczepieniem na
błonicę, ze zredukowaną ilością anatoksyny błoniczej).
Aby uchronić osobę dorosłą przed zachorowaniem,
konieczne jest powtarzanie podawania dawek tej
szczepionki (szczepionka Td) w odpowiednich odstępach
czasu w ciągu całego życia, nie rzadziej niż co 10 lat.
Postępowanie z osobami zranionymi i narażonymi na
zachorowanie na tężec zależy od: stanu przeprowadzenia
programu szczepienia podstawowego, czasu który upłynął
od programu szczepienia podstawowego i ryzyka
wystąpienia tężca.
Jeżeli ryzyko zachorowania jest duże to u osób
nieszczepionych, a także u który program podstawowy
szczepienia nie został ukończony lub upłynęło więcej niż
10 lat od ukończenia programu podstawowego należy
zastosować zarówno antytoksynę tężcową (ewent. ludzką
immunoglobulinę przeciwtężcową) oraz szczepienia
anatoksyną tężcową (szczepionka T lub Td) w schemacie
0-1-6 miesięcy.
Więcej o szczepionkach>>>
Przypisy - Bibliografia
Przegl Epidemiol 2002;56:335-8
Dziubek Z. Choroby zakaźne i pasożytnicze. PZWL,
Warszawa 1996
Choroby zakaźne i pasożytnicze. Zdzisław Dziubek (red.).
Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, ss. 110-113.
ISBN 83-200-2748-9.
http://pl.wikipedia.org/
<-
Pasożyty człowieka
<-
Bakterie <-
Clostridium difficile
*****************
Wpisz
się do bezpłatnej SUBskrypcji
- zawiadomimy Cię o
nowościach w naszym serwisie.
Zobacz nasze opracowanie
NEWSLETTER na temat grzybów w organizmie
TUTAJ
Jeśli
masz problem - pomożemy Ci w jego rozwiązaniu
napisz do nas - Kontakt
OWOC BOGÓW - MANGOSTAN

Wzmacnia organizm, wzbogaca go w bioenergię i
niezbędne składniki, działa silnie przeciwzapalnie
i przeciwnowotworowo dzięki temu, iż jest
najsilniejszym antyoksydantem znanym w przyrodzie.
Mangostan to również pomoc w infekcjach
Do serwisu zapraszamy już w czerwcu 2006
Tym czasem więcej tutaj >>>
Gronkowce
Bakterie
Przetrwanie
Gronkowiec złocisty
Wirulencja

Zakażenie
Autoszczepionka
Antybiotyki
Immunologia
Probiotyki
Dieta

Leki
farmakologiczne Medycyna
naturalna
Fitoterapia
S.O.S.
subskrypcja
ZENTHONIC
Toksyny
Pasożyty
Słownik
Sonda
Komentarz
Ocean21
Noni
 Śmiertelna
bakteria Klub
CaliVita
Sklep Internetowy
|
|
|