Jeśli jednak zdrowy nosiciel jest leczony antybiotykami, które niszczą pożyteczne bakterie, C. difficile może się stać poważnym zagrożeniem. A jeśli personel medyczny nie myje dostatecznie często i starannie rąk, organizm C. difficile może się rozprzestrzeniać w placówkach opieki zdrowotnej. Nie znaczy to jednak, że każdy, kto się zarazi, zachoruje.
Około 20 procent pacjentów zaraża się C. difficile podczas pobytu w szpitalu, jednak tylko u co trzeciego wystąpi z tego powodu biegunka. Reszta pozostaje bezobjawowymi nosicielami.

Im dłuższy pobyt w szpitalu, tym większe ryzyko zarażenia
- po czterech i więcej tygodniach zaraża się połowa pacjentów. Bakterię i jej przetrwalniki znaleźć można w całym szpitalu - w toaletach, na telefonach, stetoskopach i rękach pracowników.

Powodowana przez te bakterie choroba może wystąpić podczas pobytu pacjenta w szpitalu albo w ciągu dni, tygodni czy nawet miesięcy  po wypisaniu. Może również dotknąć osób przyjmujących antybiotyki poza szpitalem. Biegunka może być łagodna i bez leczenia skończyć się po tygodniu lub stać się poważnym zagrożeniem, jak w przypadku Shulmana.

Na ciężką, a nawet zagrażającą życiu infekcję szczególnie narażone są osoby starsze i chorujące z innych przyczyn. W ciężkich przypadkach może szybko wystąpić odwodnienie, co z kolei prowadzi do niewydolności nerek.

Toksyny wytwarzane przez C. difficile atakują nabłonek jelita i mogą powodować tworzenie się charakterystycznych błon rzekomych – utworzonych ze złuszczonych komórek, komórek zapalnych i ściętego osocza na powierzchni jelita grubego. W najcięższych przypadkach może dojść do perforacji ściany jelita, w wyniku czego dochodzi do często zagrażającej życiu sepsy.

Zakażenia C. difficile najszybciej można rozpoznać dzięki testowi immunoenzymatycznemu, który wykrywa toksyny bakteryjne w stolcu. Eksperci sugerują, że zakażenie C. difficile należy podejrzewać u każdej osoby z biegunką, która przyjmowała antybiotyki w ciągu poprzedzających dwóch miesięcy lub gdy biegunka wystąpi w 72 godziny (lub później) po hospitalizacji.

Najważniejszym sposobem zapobiegania zakażeniu C. difficile jest stosowanie antybiotyków, tylko gdy są naprawdę potrzebne. Przede wszystkim trzeba zidentyfikować powodującą chorobę bakterię czy grzyba, zamiast podawać antybiotyk „na wszelki wypadek”.

Kiedy antybiotyki są rzeczywiście potrzebne, lepiej zastosować leki o wąskim zakresie działania i działające szybko, niż podawać długotrwałe antybiotyki „na wszystko”. I oczywiście każdy, kto opiekuje się osobą mającą biegunkę, powinien starannie myć ręce.

Bieliznę i pościel takich pacjentów należy prać oddzielnie w gorącej wodzie z detergentem i wybielaczem. Pracownicy szpitala zajmujący się osobami zakażonymi C. difficile powinni nosić jednorazowe rękawiczki (nakładane po umyciu rąk) i fartuchy.

Łagodna biegunka często towarzyszy kuracji antybiotykowej. Jeśli chodzi tylko o 5-10 wypróżnień na dobę, z niewielkimi skurczami i bez gorączki, specjalne leczenie nie jest potrzebne. Wystarczy kwaśne mleko lub jogurt z aktywnymi kulturami bakterii (Lactobacillus casei) lub probiotyczne tabletki z bakteriami.

Nie należy przyjmować leków wywołujących zaparcie, ponieważ przedłuża to trwanie choroby. Nie są wskazane pokarmy bogate w błonnik ani mleko. Aby zapobiec odwodnieniu, trzeba pić dużo płynów.

W poważniejszych przypadkach niezbędne jest natychmiastowe działanie. Podaje się doustnie metronidazol lub wankomycynę przez 10 do 14 dni. Jednak te leki zabijają tylko postać wegetatywną organizmu C. difficile i nie działają na przetrwalniki, tłumiąc objawy nie leczą w 100% choroby. Odporność przetrwalników sprawia, że mniej więcej u co piątego chorego biegunka pojawia się ponownie.

Kiedy antybiotyki działają "za dobrze" - Jane E. Brody

Jak sobie poradzić podczas ostrej biegunki stosując naturalne metody wspomagające?

Podawaj natychmiast duże ilości zasiedlającej jelito mikroflory najlepiej w postaci produktów o dużej ilości flory acidophilus np. AC Zymes >>>  oraz wspomagającego leczenie biegunek, tonizującego bakteryjne toksyny ziołowego preparatu tzw. "Zielony uzdrowiciel " - Green Care>>>
Do walki z bakteriami oraz do wzmacniania organizmu i działania przeciwzapalnego z powodu silnego zatoksycznienia bakteryjnego, zastosuj pilnie ZENTHONIC z owocu "bogów" mangostan>>>
(w czerwcu 2006 ukaże się bogata informacja na jego temat - informacja tutaj>>>)

============================================

Aby odtruć organizm z resztek bakterii i oczyścić z toksyn po biegunce, przez kolejne miesiące (tak jak długo żyją przetrwalniki), stosuj szczególnie:
Nopalin - więcej>>>,
AC Zymes - więcej >>>
Liver Aid  - więcej >>>
Zenthonic - więcej>>>
oraz
przez 2 miesiące stosuj  ParaProteX  wymiennie co 2 miesiące z Pure Yucca>>  - na zmianę.

Podczas kuracji warto wypłukiwać toksyny z organizmu podając OCEAN21 lub liofilizowany owoc noni - bogactwo leczniczych enzymów.
Produkty te wskazane są również podczas poważnego zatrucia organizmu toksynami pasożytniczymi np. SEPSA (posocznica)>> jako silna antytoksyna. Więcej tutaj>>>.

Przez 2-4 miesiące stosuj dawki lecznicze w . produktów, a dalej profilaktyczne. Szczegóły dawkowanie w odtruwaniu organizmu tutaj>>>
.
W ciągu tych kilku miesięcy kuracji, stosuj odpowiednie żywienie, wymagane w chorobach i  po  infekcji i przywracaj pilnie przyjazną mikroflorę, odtruwające wątrobę oraz przywracające homeostazę w całym organizmie. Zobacz tutaj >>>