Ułatwia to wnikanie do ściany
toksyn i
antygenów zawartych w pożywieniu. Bywa to jest
jedną z przyczyn choroby Leśniowskiego-Crohna (łac.
morbus Leśniowski-Crohn, morbus Crohn, ileitis
terminalis, ileitis regionalis, ang. Crohn
disease). Jest to zapalna choroba jelita o
niewyjaśnionej etiologii, zaliczana do grupy
nieswoistych zapaleń jelit (IBD).
W Polsce D.fragilis występuje sporadycznie;
częstość zarażenia tym pierwotniakiem jest
niedostatecznie poznana i opisana w literaturze.
Morfologia
Dientamoeba fragilis pasożytuje w organizmie
człowieka tylko w postaci trofozoitu. Trofozoit
o nieregularnym, ameboidalnym kształcie jest mały
otoczony cytoplazmatyczną błoną komórkową o średnicy
3-22 µm, a najczęściej 5-12
µm.
Trofozoit D.fragilis wytwarza szerokie,
językowate nibynóżki, które umożliwiają mu ruch oraz
uczestniczą w tzw. procesie fagocytozy
(pochłanianie cząstek i substancji pokarmowych).
Na terenie endoplazmy pierwotniaka widoczne są
charakterystyczne dla Dientamoeba fragilis 2
jądra (połączone wrzecionem kariokinetycznym),
wodniczki pokarmowe, ciało parabazalne oraz wodniczki
jodofilne widoczne po zabarwieniu płynem Lugola. Budowę
trofozoitu Dientamoeba fragilis przedstawiono na rycinie
1-7 (trofozoity barwione trichromem). Pierwotniak ten
nie tworzy cyst .
Epidemiologia
Postacią inwazyjna jest trofozoit
D.fragilis. Wrota inwazji stanowi jama ustna. Droga
zarażenia - pokarmowa. Do zarażenia organizmu
dochodzi zwykle na skutek połknięcia trofozoitów
Dientamoeba fragilis wraz z zarażoną nimi wodą lub
pokarmem. Prawdopodobnie możliwe jest zarażenie
bezpośrednie od zarażonych ludzi tym bardziej, iż jak
donoszą najnowsze badania naukowe, przenosicielem
trofozoitów D.fragilis mogą być jaja helmintów,
np. jaja owsika (Enterobius vermicularis).
Poznane transmisje zarażenia trofozoitami D.fragilis
to: człowiek-środowisko - człowiek lub człowiek -
człowiek (droga fekalno-oralna).
Chorobotwórczość
Dientamoeba fragilis wywołuje u człowieka tzw.
dientamebozę (dientamoebosis). Trofozoity D.
Fragilis po dostaniu się do organizmu człowieka
osiedlają się na terenie błony śluzowej jelita grubego
i tam wywołują miejscowy, przewlekły, odczyn
zapalny.
Dientameboza (dientamoebosis) przebiega
zatem z biegunką o różnym nasileniu (przybierającą
najczęściej chroniczną postać), bólami brzucha,
nudnościami, gazami, wzdęciami brzucha i/lub wymiotami.
Dolegliwościom tym może towarzyszyć uczucie zmęczenia,
osłabienia oraz utrata masy ciała. Dientamebozie,
podobnie jak innym zarażeniom pasożytniczym może
towarzyszyć wysoka eozynofilia (zwiększona
ponad normę liczba granulocytów
kwasochłonnych w morfologii
krwi).
Wykrywanie
W diagnostyce laboratoryjnej dientamebozy wykorzystuje
się ogólne badania koprologiczne kału.
W preparatach bezpośrednich kału, w preparatach
uzyskanych metodami zgęszczającymi oraz w preparatach
barwionych trichromem poszukuje się małych,
dwujądrzastych, charakterystycznych dla D.fragilis
trofozoitów.
Ważne jest, aby w możliwie najkrótszym czasie dostarczać
kał do badania parazytologicznego, gdyż trofozoity
Dientamoeba fragilis (podobnie jak trofozoity innych
pierwotniaków) są nietrwałe i poza organizmem żywiciela
ulegają szybkiemu rozkładowi.
Profilaktyka
Odkażanie wody, odpowiedni stan higieniczny pomieszczeń,
sanitarnych, częste mycie rąk zapobiegają zarażeniu
trofozoitami Dientamoeba fragilis.
Leczenie
naturalne i profilaktyka
Jak
sobie poradzić podczas ostrej biegunki stosując naturalne metody wspomagające?
Podawaj natychmiast duże ilości zasiedlającej jelito
mikroflory najlepiej w postaci produktów o dużej ilości
flory acidophilus np.
AC Zymes >>> oraz wspomagającego leczenie
biegunek, tonizującego bakteryjne toksyny ziołowego
preparatu tzw. "Zielony uzdrowiciel " -
Green Care>>>
Naturalna witamina C z owoców dzikiej róży
C 1000 >>
W dysbiozie jelit stosuje sie również
Garlic Caps >>
Przez
2 miesiące stosuj
ParaProteX wymiennie co 2 miesiące z Pure Yucca
- na zmianę.
Jako naturalna antytoksyna podaje się chlorofil w postaci
produktu
Liquid Chlorophyll lub
Ocean21.
Więcej na temat chlorofilu -
http://www.algi.pl/chlorofil.html
Dla dla niemowląt i kobiet w ciąży podajemy Polinesian
NONI w
odpowiedniej mniejszej dawce.
Szczegóły -
http://www.noni.com.pl/oczyszczanie.html
Do walki z bakteriami oraz do wzmacniania organizmu i
działania przeciwzapalnego z powodu zatoksycznienia
bakteryjnego, zastosuj też
ZENTHONIC z owocu "bogów"
mangostan>>>
(w czerwcu 2006 ukaże się bogata informacja na jego
temat -
informacja tutaj>>>)
Ponieważ podczas infekcji Clostridium perfringens
rozkładane jest białko transportowe - lecytyna, które
jest również budulcem układu nerwowego i błony
komórkowej, w celu pełniejszej ochrony należy podawać
dość znaczne dawki naturalnych preparatów z lecytyny
zawierających inozytol i fosfatydylocholinę. Najlepszy
koncentrat stanowi
Triple Potency Lecithin -
szczegóły>>>
============================================
W dalszej profilaktyce, aby odtruć organizm z resztek bakterii, oczyścić z
toksyn po biegunce, a szczególnie przywrócić tam
prawidłowe środowisko, przez kolejne miesiące (tak jak
długo żyją przetrwalniki), stosuj szczególnie:
Nopalin
-
więcej>>>,
AC Zymes -
więcej >>>
Liver Aid -
więcej >>>
Zenthonic -
więcej>>> lub
Ocean21 >>
lub wymiennie
Liquid Chlorofil>>
oraz
przez
2 miesiące stosuj
ParaProteX wymiennie co 2 miesiące z Pure Yucca
- na zmianę.
Przez 2-4 miesiące stosuj dawki lecznicze w.w. produktów, a dalej
profilaktyczne.
Szczegóły dawkowanie w odtruwaniu organizmu
tutaj>>>
.
W ciągu tych kilku miesięcy kuracji, stosuj odpowiednie
żywienie, wymagane w chorobach i po infekcji
i
przywracaj pilnie przyjazną mikroflorę, odtruwające
wątrobę oraz przywracające
homeostazę w całym organizmie.
Zobacz
tutaj >>>
Podczas kuracji warto wypłukiwać toksyny z organizmu
podając wymiennie
OCEAN21 lub
liofilizowany owoc noni - bogactwo
enzymów.
Produkty te wskazane są również podczas poważnego
zatrucia organizmu toksynami pasożytniczymi np. SEPSA
(posocznica) jako silna antytoksyna, która może
wspomagać kuracje klasyczną. Więcej
tutaj>>>.
Bibliografia
1) G. Virella – Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wydanie
I polskie pod redakcją Piotra B. Heczko. Wyd. Medyczne
Urban&Partner, Wrocław 2000.
2/ A.Deryło - "Parazytologia i akaroentomologia
medyczna" - Warszawa 2002
3/ R. Kadłubowski „Zarys Parazytologii Lekarskiej”
4)Władysław T. Dobrzański – Zarys Mikrobiologii dla
farmaceutów. PZWL, Warszawa 1980.
5) B. Mach, K. Ulewicz – Zarys Kliniki Chorób Zakaźnych
i Tropikalnych. Tom I. Wyd. AM im. Mikołaja Kopernika
w Krakowie, Kraków 1986.
6) G. L. Bongiovanni – Kompendium gastroenterologii
klinicznej. PZWL, Warszawa Warszawa1988.
7) W. Brühl, R. Brzozowski – Vademecum lekarza ogólnego.
PZWL, 1983.
